‫از همین اول اولش. .من همیشه اظهار منظور می‌کردم
‫و هر کسی از این خوشش نمیومد.
‫چقدر ناگوار.
‫ولی من برای همه نبودم.
‫صحبت از بروز دادن شد. این یکیش.
‫به خاطر این گردنبنده که من مُردم.
‫دارم زیادی حاشیه میرم.
‫از همون بچگی، فهمیدم که دنیا رو ‫جور دیگه‌ای می‌بینم.
‫نگاه!
‫الگو این نیست.
‫باید الگو رو دنبال کنی.
‫انجام کارها یه روشی داره.
‫- چقدر زشته. ‫- از جمله مادرم.
‫چقدر ظالمانه.
‫اسم من استلاست، نه کروئلا.
‫من اونو به چالش نمیکشیدم،
‫دنیا رو به چالش میکشیدم.
‫اما قطعا مادرم اینو می‌دونست.
‫همین نگرانش می‌کرد.
‫یادت باشه، تو مثل هر کسی، به اینجا تعلق داری.
‫خوش‌شانسن که تورو دارن.
‫موافقم.
‫هی. وقتی کروئلا می‌خواد بزنه ‫رو دستت، چی بهش میگی؟
‫ممنون که اومدی. ولی حالا می‌تونی بری.
‫خوبه. حالا باهاش خداحافظی کن.
‫خداحافظ، کروئلا.
‫کلاه هم بذار سرت.
‫به کلاه نیازی ندارم.
‫مودب باش. و خوب.
‫و دوستانه رفتار کن.
‫چی میگن؟
‫"من زن هستم. غرّشمو بشنوید."
‫البته تو سال 1964، این چیزا رو بورس نبود.
‫ولی قرار بود بشه.
‫سلام. من استلا هستم.
‫ببینید. یه راسو تو ساختمون میچرخه.
‫کت قشنگیه.
‫سلام. من آنیتا هستم.
‫استلا.
‫بهشون محل نده.
‫دادم. ولی ممکنه آخریش نباشه.
‫"بهشون محل نده؟"
‫نشنیدین گفتم "صدای غرّمو بشنوین؟"
‫دعوا! دعوا! دعوا!
‫بعضیا از این خوششون نمیومد.
‫این یه لکه در دفتر توئه.
‫خیلی‌خب. خیلیا خوششون نمیومد.
‫کافیه.
‫حقش بود!
‫ولی تو جاهای غیرمنتظره، دوست پیدا کردم.
‫سلام.
‫مثل این یارو.
‫سگ هم هست؟
‫بادی. من پیداش کردم.
‫و نه این یارو.
‫اون. آنیتا دارلینگ. عجب اسم شگفت‌انگیزی.
‫میشه گفت یجورایی در تموم طول دبستان
‫غرّش کردم.
‫تقریبا.
‫به نظرم معلومه الان چی میشه.
‫استلا، تو اخراجی...
‫از مدرسه درش میارم.
‫اخراجش می‌کنم.
‫دیره. چون اول خودم درش آوردم،
‫پس نمی‌تونه تو سابقش نوشته بشه.
‫من گفتم اخراج. اول گفتم.
‫نگفتی.
‫این هم باید بگم که مدرسه شما ‫بچه‌های وحشتناکی رو تربیت می‌کنه
‫بدون خلاقیت و احساس.
‫یا نبوغ.
‫بیرون.
‫بیرون!
‫نابغه بودن یه چیزه.
‫اما بزرگ کردن یه نابغه، چالش‌های خودشو داره.
‫لندن، ما داریم میایم.
‫خب، واقعا چاره‌ای نداریم.
‫اخراجت کردن. این شادی نداره.
‫خب...
‫آدم اصلا نمی‌تونه تو یه شهر کوچیک، .طراح فشن بشه
‫میشه بریم اینجا؟
‫پارک ریجنت؟ عالیه.
‫وقتی برسیم شهر، اولین کاری که می‌کنیم،
‫میریم دم فواره، یه فنجون چای میخوریم،
‫و نقشه میچینیم تا این قضیه ‫زندگی تو لندن رو درست کنیم.
‫چرا بهترین لباستو پوشیدی؟
‫می‌خوام سر راه شهر، یه جا توقف کنم.
‫که از یه دوستی بخوام کمک کنه رو پامون وایسیم.
‫کدوم دوست؟
‫یه دوست، به خاطر وضعیتی که الان درش قرار داریم.
‫از الان به بعد کمتر دردسر درست می‌کنم، مامان.
‫قول میدم.
‫اون حرف رو جدی زدم.
‫وقتی دختری مثل من، همچون قولی میده،
‫نمیبرنش همچین جایی.
‫اینجا دیگه کجاست؟
‫بندازش. بهت میاد.
‫به نظرم بدون این بهتره. یه روزی مال تو میشه.
‫این یه ارث خانوادگیه.
‫- میشه برای من مواظبش باشه؟ ‫- واقعا؟
‫زود باش رفیق.
‫ا، استلا.
‫صدای جدی.
‫بشین تو ماشین. زود میام.
‫مامان!
‫می‌خوام جلب توجه نکنی.
‫با کلاه، جلب توجه نکنم؟
‫دقیقا. دوستت دارم.
‫بیشتر دوستت دارم.
‫نگران نباش. زود برمیگرده.
‫سعی کردم جلب توجه نکنم.
‫اون پشم و شیفونه؟ تو یه لباس؟
‫ولی همونطور که می‌بینین، قولمو شکستم.
‫فقط یکم.
‫بله. مطمئنم خیلی زرق و برق‌دار میشه.
‫معمولا همین طوره. نه؟
‫برو باغِ شرقی. ببینم چیکار می‌تونم بکنم.
‫به این نتیجه رسیدم که تا مامان سرش به
‫دیدن دوست اسرارآمیزش گرمه،
‫برم یه نگاه کوچولو بندازم.
‫فقط می‌دونستم که برای اولین بار تو زندگی،
‫متاسفانه بادی این حسو نداشت.
‫بادی! نه!
‫گرفتمت.
‫کلاهتو برندار، تا کسی ندیده.
‫میشه بابت اتفاق بعدی، بادی رو ملامت کرد.
‫فقط یکم کمک می‌خوام. .اونقدر که راه بیوفتیم
‫اما حقیقت اینه که خودم خرابکاری کردم.
‫وای خدای من!
‫و دهنمو بسته نگه میدارم
‫و دیگه هرگز به اینجا برنمیگردم.
‫- مامان! ‫- اون زندگی منه.
‫نه!
‫قابل گفتن نیست.
‫وحشتناکترین حادثه ممکن اتفاق افتاده.
‫تقصیر من بود.
‫کمیسیونر وستون!
‫یک زن...
‫داشت تهدیدم می‌کرد. پول می‌خواست. من...
‫من مادرمو کشته بودم.
‫انگار دنبال کسی بودن.
‫اطرافو بگردید!
‫و در اون لحظه...
‫اطرافو بگردین.
‫بهترین کاری که می‌تونستم بکنم...
‫فرار بود.
‫و مدت زیادی در فرار بودم.
‫بالاخره رسیدم به لندن.
‫پارک ریجنت.
‫ولی چای در کار نبود.
‫همش تقصیر منه بادی.
‫نه مامان.
‫نباید میومدم تو.
‫یتیم شده بودم.
‫گردنبندم.
‫قصه غم‌انگیزیه.
‫دختر نابغه، تبدیل میشه به ‫دختر احمقی که مادرشو میکشه
‫و در نهایت تنها میشه.
‫اما روز جدید، فرصتهای جدید میاره
‫یا حداقل دوتا دزد بدبخت. هوراس...
‫آقا، میشه یکم پول خرد بهم بدین؟
‫نه. ببخشید.
‫...و جسپر.
‫صبح بخیر.
‫وایسا عقب!
‫هوراس عموما اعصاب‌خوردکن بود.
‫آی!
‫برگرد پیش خانواده‌ات، دختر کوچولو.
‫جسپر، عاقل بود.
‫اون خانواده‌ای نداره.
‫که اون هم اعصاب‌خوردکن بود.
‫و وینک، کلا رفتارش دوستانه بود.
‫که اون هم اعصاب‌خوردکن بود.
‫بادی!
‫- اوی! ‫- بیا هوراس.
‫ولی در مقایسه با رفتن به زندان، .گزینه بهتری بودن
‫ایست!
‫پلیس!
‫اوی، آدمهای زذل!
‫نزدیک بود.
‫فکر کنم گمش کردم.
‫تنهایی فکر کردی؟
‫کجاییم؟
‫خب، داستان تو چیه؟
‫پدر و مادرت کجان؟
‫مادرم مرده.
‫اونجاش که من کُشتمش رو نگفتم.
‫به نظرم همینجا بمون. عضو گنگ ما باش.
‫چیکار کنه؟ چی؟ چی؟ چی؟
‫با ما مشورت نکردی.
‫دارم می‌کنم. و به دختر به درد میخوره
‫معصوم به نظر بیاد و حواس پرت کنه.
‫می‌خواستم طراح فشن بشم،
‫نه دزد.
‫چاره دیگه‌ای نداری. مثل ما.
‫حق با اون بود. من یه فراری بودم.
‫داره باز گریه می‌کنه؟
‫مادرش مرده. تو که یادته چجوریه.
‫و یه چیزی بود که می‌دونستم دنبالشن.
‫وای!
‫باید موهامو رنگ کنم.
‫نمی‌دونم. من خیلی دوستش دارم.
‫درسته. دزد شدن، رویای مادرها نیست.
‫ولی اون مرده بود.
‫نگران نباش. تازه داریم شروع می‌کنیم.
‫خیلی چیزهای بد دیگه تو راهه...
‫قول میدم.
‫بریم رفیق.
‫وقتشه!
‫تو یه چشم به هم زدن، ده سال گذشت.
‫حتی میشه گفت سر و سامون گرفته بودیم.
‫هوراس! بگیر!
‫دو دقیقه دیگه! وقت تلف‌شدست.
‫عین خانواده بودیم.
‫هوراس، زود باش!
‫- خانواده‌ای، ماهر در... ‫- لباس بپوش!
‫سرقت کردن.
‫واقعا معذرت می‌خوام.
‫به نظرت پیکِدیلی شهر بعدی باشه که...
‫خیلی...
‫خیلی ماهر.
‫اوه. باید پیاده شم.
‫کاسبی رو توسعه دادیم.
‫لباسهای مبدل خوشگلی طراحی می‌کردم.
‫دزدی می‌کردیم.
‫بفرمایید مادام.
‫من طراحی می‌کردم.
‫دزدی می‌کردم.
‫سگت نه! دیگه برنمیگردیم اینجا.
‫طراحی.
‫تشکیلات زیبایی بود.
‫کاری که دوست داشتمو می‌کردم،
‫و پاداشش هم بدست میاوردیم.
‫ولی با وجود احساس خوبم، حس ‫می‌کردم زندگی چیزی فراتر از اینهاست.
‫که مادرم چیزی بیش از اون برام می‌خواسته.
‫فقط نمی‌دونستم چی.
‫هی! پیست!
‫چیکار می‌کنی؟
‫حوصلم سر رفته.
‫حوصلت سر رفته؟ شوخیت گرفته؟
‫یه تلویزیون کوچیک پیدا کردم.
‫یه آقای ژاپنی رو تخت خوابیده.
‫آه، ببخشید. شما سه نفر کی هستین؟
‫فرار.
‫خدای بزرگ!
‫اوی! دزدها!
‫دو، سه!
‫تولدت مبارک!
‫تولدت مبارک، استلا-لا-لا-لای عزیز
‫تولدت مبارک!
‫و من و جسپر
‫و وینک و بادی
‫این بهترین تولده...
‫بعد از مدتهاست.
‫نه برای جودی.
‫- جودی کیه؟ ‫- مهم نیست.
‫خیلی مهم نیست. اون فقط...
‫اوه جودی.
‫...حتما گشنش شده.
‫- آرزو کن. ‫- ممنونم جودی. ممنونم بچه‌ها.
‫این چیه؟
‫یک پیشنهاد استخدام از فروشگاه لیبرتیِ لندن.
‫سطح ورودی.
‫اوه. امیدوارم برگری باشه. نه؟
‫نه. به روزترین فروشگاه لباس شهره.
‫چطور این کارو کردی؟
‫یکی دو جا صحبت کردم.
‫من عاشق لیبرتی هستم!
‫آره. می‌دونم. هر وقت از ‫کنارش رد میشیم، نگاهش می‌کنی.
‫البته رزومه‌ات رو یکم تقویت کردم.
‫یعنی کلا از خودم درآوردم.
‫هممون این کارو کردیم.
‫آره. همه این کارو کردیم. همه این کارو می‌کنن.
‫چند تا معرف الکی نوشتم.
‫اگه پرسیدن پرنس چارلزو از کجا میشناسی،
‫بگو از بازی چوگان.
‫باشه.
‫تولدت مبارک.
‫"از بازی چوگان."
‫خب، هدفت چیه؟
‫هدفی ندارم. جز این که ‫استلا به زندگی رویاییش برسه.
‫- خیلی‌خب. باشه. ‫- آره.
‫واقعا چیه؟ هدفت چیه؟
‫نه، ببین... خیلی‌خب. گوش کن بهت بگم.
‫هدف اینه که استلا بااستعدادتر از اونه
‫که با امثال من و تو بیاد دزدی.
‫ممنونم جسپر.
‫خواهش می‌کنم.
‫مامان. به فرصتی که .همیشه می‌خواستم دست پیدا کردم
‫قول میدم سرمو بندازم پایین و موفق بشم.
‫به سلامتی.
‫لیبرتیِ لندن.
‫تو دهه 70 نقطه اوج فشن بود.
‫بهترین طراح‌ها رو داشتن.
‫و حالا من برای کار میرفتم اونجا.
‫تو به روسری هم اشاره کردی.
‫سه‌شنبه‌ها؟
‫الان همینجا جلومه.
‫بهش گفتم دقیقا همینی که نوشتمو انجام بده.
‫آه، ببخشید آقا.
‫راجع به پنجره جلویی یه فکری داشتم.
‫من وظایف تورو توضیح دادم.
‫لطفا پاتو از وظایفت فراتر نذار.
‫الان نه.
‫- آه، قربان... ‫- الان نه.
‫نه، نه، نه.
‫الان نه.
‫اه
‫قربان، می‌خواستم بگم کار با سوزنم خیلی خوبه،
‫اگه چیزی نیاز به دستکاری داشت.
‫چرا حرف میزنی؟ چرا تمیز نمی‌کنی؟
‫همه دستشویی‌ها رو طبق اون چیزی که گفتم تمیز کردی؟
‫- صابون، آب، تِی، سفیدکننده، جرم‌گیر؟ ‫- بله.
‫- به همین ترتیب؟ ‫- بله.
‫اگه کار خیاطی بود، اصلا...
‫پشیمون نمیشین.
‫- سلام. ‫- سلام!
‫سلام.
‫ناهارتو یادت رفت.
‫ممنون.
‫نه.
‫چی؟
‫نمیذارم از اونجا رد شی که ‫سعی کنی گاوصندوقو باز کنی.
‫- هدف این نیست؟ ‫- نه. هدفی در کار نیست.
‫هدفی در کار نیست.
‫منظورت چیه که هدفی در کار نیست؟ بیخیال، وینک!
‫هدفی در کار نیست.
‫هوراس.
‫بابت ناهار ممنون. خداحافظ وینک.
‫واقعا؟
‫عالیه.
‫این که حس می‌کنی اون خوب ‫به نظر میرسه، غمگینم می‌کنه.
‫چی؟
‫این که حس می‌کنی اون خوب ‫به نظر میرسه، غمگینم می‌کنه.
‫عصر بخیر.
‫کلاه قشنگیه.
‫هر چی که گردنتو بیشتر بپوشونه!
‫یه تیکه...
‫موز گرد چسبیده به گونَت.
‫اون طرف.
‫- دفتر من. حالا! حالا! ‫- باشه.
‫قبل از این که اخراجم کنین، باید یه چیزی بگم.
‫دفترمو تمیز کن. بالا تا پایین.
‫و آ، فردا که میای سر کار، سعی ‫کن مغزتو با خودت بیاری.
‫خدایی انتظار این نمیرفت.
‫به نظر من زیر اون لباس آهاریِ...
‫نیم‌سایزِ-بیش-از-حد کوچیکِ باسن‌جمع‌کن،
‫یه مرد مهربونه که می‌خواد به یه ‫دختر باهوش، یه فرصت دیگه بده.
‫تمیز کن. حالا!
‫نمی‌تونم با این قیافه تنهات بذارم.
‫ظالمانست.
‫چرا رفتی تو ویترین خوابیدی؟
‫اون... کیه...
‫اوه...
‫اوه، ولی جدی، چقدر بهتر به نظر میای؟
‫نه! نه!
‫سلام.
‫بیرون! بیرون!
‫گندت بزنن.
‫با من بیا. کیسه رو بذار.
‫هزار تا معذرت.
‫هوراس، نه!
‫زنگ میزنم به پلیس، خرابکارها.
‫داره میاد. بارونس. دم دره.
‫- چی؟ ‫- بارونس.
‫داره میاد!
‫نه!
‫سلام. از پشت سر راه خروج هست، یا...
‫بارونس.
‫طراح فشن! می‌خوام ببینمش.
‫دختره رو پیدا کنین.
‫خودشه.
‫استلا، حواسشون پرته.
‫بریم!
‫بارونس.
‫بیرون. اون ویترین.
‫متاسفم.
‫می‌تونم توضیح بدم.
‫راست میگی. وقت رفتنه.
‫ببخشید بارونس...
‫بگیریدش.
‫اون همون خرابکاریه که ویترینو داغون کرد.
‫سلام.
‫داریم بهش رسیدگی می‌کنیم.
‫خیلی‌خب. آروم آروم آروم!
‫خب، اون اینجا کار می‌کنه؟
‫اوه نه نه. اون اخراج شده. آره.
‫سعی مکنیم به این بدبختا ‫فرصت بدیم. ولی شعور ندارن.
‫لازمه بیشتر بگم؟
‫پس اون اینجا کار نمی‌کنه؟
‫ببخشید. فکر نکنم که بدونم...
‫داری عرق می‌کنی. بوت میاد.
‫محشره. ممنون.
‫تو. دختر شلخته.
‫بله؟
‫جفری، کارت.
‫کارت؟
‫استخدامی. این آدرس. 05:00 صبح. دیر نکنی.
‫دندون. دندون.
‫خیلی احمقی!
‫اون دختر، بهترین ویترینی رو درست کرده
‫که تو این ده سال دیدم.
‫دقیقا!
‫حق با تو بود. مغازه خیلی خوبیه.
‫خدایا. چقدر دپرس‌کنندست.
‫ویترین منو دوست داشت، جسپر. .ویترین منو دوست داشت
‫برات خوشحالم.
‫همش به لطف توئه.
‫نه.
‫خب...
‫پس هدف این بود؟
‫جالبه که این تصادفات خوش
‫چطور مسیر زندگی آدمو عوض می‌کنن.
‫البته بهش که فکر می‌کنم، ‫"خوش" خیلی کلمه مناسبی نیست.
‫آه، تو.
‫زود باش. بیا!
‫خیلی‌خب. باشه.
‫بیا. این بالا.
‫ساکت!
‫آخرین نمایش من یه پیروزی محض بود.
‫براتون از نشریه "تتل-تیل" یه چیزی بخونم؟
‫"طراحی‌های بارونس و ‫نوآوری‌هایش در خط A شگفتی‌ آفرید
‫"با دستکاری رنگ و خطی بلندتر...
‫"...که سایه را به شکلی ...شجاعانه تغییر شکل میدهد
‫"تماشاچیان با اولین نظر، ‫به تشویق شدید پرداختند...
‫"او واقعا یک نابغه است."
‫دوباره این تیکه رو میخونم. بخونم؟
‫"او واقعا یک نابغه است."
‫یک پیروزی.
‫یه لحظه تصورش کنین.
.‫اوه، کافیه .نمایش جدید باید بی‌نقص باشه. حالا برو
‫دختر ویترینی.
‫یه مانکن و یه مقدار پارچه بردار .یه چیزی درست کن
‫بارونس قیافه می‌خواد.
‫قیافه. درسته.
‫احمقانه‌ست.
‫شلخته‌ست.
‫خب، تو اخراجی.
‫تکراری. تکراری. تکراری.
‫همم.
‫چرا حرف میزنی؟
‫فکر کنم زخمیم کردین.
‫فقط...
‫پارچه! می‌تونی یه همچین قرمزی فراهم کنی؟
‫اوه.
‫به "سکند تایم اروند" خوش اومدین، ‫[فرصت دوباره]
‫من آرتی، یا آرت هستم. یه اثر هنری.
‫وای! باورنکردنی به نظر میای.
‫تمام روز اینو میشنوم. دروغ نمیگن.
‫تو خیابون چه واکنشی به این ظاهر نشون میدن؟
‫اوم. قطعا حمله و بی‌ادبی می‌بینم.
‫ولی من میگم "نورمال" ظالمانه‌ترین توهین ممکنه،
‫یا حداقل من که درکش نمی‌کنم.
‫کاملا موافقم.
‫دور و برتو ببین سیندرلا.
‫من هر چیزی که یه پسر یا دختر بخواد رو دارم.
‫اگه بتونی خوابشو ببینی، می‌تونم درستش کنم.
‫دیور، 1955، شگفت‌انگیزه.
‫شنل، 1950. کالکشن بهاره.
‫آه، لباسها رو خوب میشناسی.
‫تو و من دوستای خوبی میشیم آرتی.
‫بارونس، 65، تو ویترین. کالکشن زمستانه.
‫متوجهش شدم.
‫دختر شلخته، برام ناهار بیار.
‫سالمون سویایی، ریزوتو با پوست لیمو،
‫خیار، اسلایس شده مورب، پنج ‫سانتی، با 2.5 سانت ضخامت
‫روش هم هفت برگ جعفری، ریزریز، نه پاره پاره.
‫خیلی‌خب.
‫به عنوان فروشگاه‌هایی که کارهاتونو میفروشن
‫به نظرم بد نیست نظرمونو بهتون
‫بگیم.
‫عالیه. من شروع می‌کنم. باشه؟
‫اول نظر من.
‫تو کوتاهی، تو چاقی، تو بوی موتوماهی میدی،
‫تو کوررنگی داری، اما تظاهر می‌کنی نداری.
‫تو مردی هستی که مسئولیت‌پذیر نیست.
‫درآمدتون 15 کاهش داشته، و پاخورتون 12.5.
‫بله. من هم تحقیقات می‌کنم.
‫مغازه‌تون از بمبارون بلیتز به بعد نوسازی نشده.
‫مردم نمی‌دونن رولباسی بخرن .یا دولا شن و پناه بگیرن
‫بیشتر بودجه نوسازی رو هم خودت اختلاس می‌کنی
‫میریزی تو حساب سوئیسی 32254766
‫اگه بخوام دقیق باشم.
‫این من. حالا شما.
‫سراپا گوشم.
‫روز خوش.
‫کودنها.
‫ناهار. حالا.
‫اوه بالاخره یه آدم باکفایت.
‫وای!
‫و یه بی‌کفایت. این وکیلمه. راجر.
‫با این که بیشتر وقتش رو ،تو یه بار کثیف پیانو میزنه
‫واقعا وکیل خوبیه.
‫سلام.
‫پیانو خیلی خوبه.
‫آره.
‫وقت چرتِ سرحال‌کننده 9 دقیقه‌ایمه.
‫غذامو بکن تو جعبه، استلا.
‫یه آستر به دردش میخوره.
‫می‌تونی با پارچه توری بهش پف بدی.
‫دقیقا همینو گفتم.
‫بارونس.
‫بدو استلا.
‫جواهرات.
‫و استلا،قیمت بالاییشو کاملا
‫باریک کن.
‫استلا، بالاتنشو باریک کردی؟
‫خیلی‌خب. چطور به نظر میام؟
‫- شگفت‌انگیز. ‫- خودم می‌دونم.
‫نشونم بده.
‫اینو من کشیدم.
‫بارونس گفت به نظرش یه چیزی هستم.
‫به نظرم خوبه.
‫همه چی خوب پیش میره مامان.
‫واقعا سعی می‌کنم بشم .اون استلایی که می‌خواستی
‫تا حد زیادی داره کار می‌کنه.
‫کاش تو هم بودی ببینی.
‫یه چیزیش هست که آزارم میده،
‫و من همیشه به غرایزم اعتماد می‌کنم.
‫فکر کردم اگه سیلوئتش رو تنگتر کنم،
‫اوه، اینطور فکر کردی. ها؟
‫به نظرم بهتره.
‫اتفاقا هست.
‫گردنبندت.
‫اوه.
‫ارث خانوادگیه. قصه جالبی داره.
‫یه بار یکی از کارمندها دزدیدش.
‫نه. ندزدیده.
‫ببخشید.
‫لحنم درست نبود. منظورم اینه که...
‫"نه. ندزدیده!" برای شما کار می‌کرد؟
‫همم. یه زمانی. سال‌ها پیش.
‫اینو دزدید،
‫و اونقدر احمق بود که برگرده
‫و بعد از پرتگاه افتاد مرد.
‫چقدر وحشتناک.
‫آره. اتفاقا وسط جشن زمستونی من بود.
‫مرگش کلا رو همه چی تاثیر گذاشت.
‫وقت چرت سرحال‌کننده نه دقیقه‌ایمه.
‫اون زن کی بود؟
‫نکته مهم این نیست.
‫بحث، اینه که من چقدر خوش‌شانسم. ‫به هر حال، اون یه بچه داشت.
‫از این بچه‌های متوقع. استثنایی. زرزرو.
‫کلا می‌خواست ازم دزدی کنه.
‫شاید اون...
‫شاید واقعا بچشو دوست داشته.
‫شایدم فقط اون یه نفر رو داشته که ازش مواظبت کنه
‫و بدجوری گند زده.
‫حرف بزن.
‫بارونس، با ریتز جلسه داریم.
‫اوه محض رضای خدا.
‫گردنبند. راجر، کفش.
‫به قوزکم دست نزن.
‫بله. ببخشید. پوشیده شد.
‫بیاین.
‫مادرم نبود که گند زده بود. من گند زدم.
‫و نمی‌خواستم دوباره گند بزنم.
‫گفتم که. همیشه میاد اینجا.
‫اوی.
‫حالت خوبه؟
‫به مادرم گفت دزد.
‫گفت به عنوان یه مادر گند زده.
‫چی؟ مادر تو؟ مادرتو میشناخت؟
‫آره. انگار اونجایی که رفته ‫بودیم، مهمونی اون بوده.
‫مادرم براش کار می‌کرده.
‫موقع فرار، گردنبندم افتاد.
‫اون هم پیداش کرده.
‫مال منه. پسش میگیرم.
‫- منظورت اینه که... ‫- بدزدمش!
‫آره.
‫خانمها و آقایان، این هم از... هدف!
‫جشن سیاه و سفیدش. اونجا انجامش میدیم.
‫این بزرگترین سرقت ماست. هی هوراس! توجه کن.
‫باید با تشکیلات امنیتیشون آشنا بشیم.
‫چرت سرحال‌کننده. نه دقیقه.
‫باید بدونیم دوربینها کجا نصبن...
‫باید بدونیم نگهبانها کجا می‌ایستن...
‫و برنامه نگهبانیشون چطوره.
‫باید تک تک جزئیات و نقاط کور رو بدونیم.
‫خیلی‌خب. دستشویی سمت چپه.
‫و بعد، مستقیم برو تا ته.
‫ممنون.
‫و بعد، فقط کافیه سیستم امنیتی رو از کار بندازیم.
‫دوربینها رو غیرفعال کنیم، ‫صندوقو باز کنیم، گردنبندو بدزدیم...
‫موقع بزرگترین جشن فصل.
‫انقدر آدم میاد که نیروهای محافظش کافی نیستن،
‫و محض اطمینان، یه حواس‌پرتی،
‫که برم کلید صفحه کلید و صندوق رو پیدا کنم.
‫درست. خب چه حواس‌پرتی‌ای؟
‫دیدم زن‌هایی که با سلیقه اون جور در نمیان رو
‫از مهمونیاش میندازه بیرون.
‫- زنهای پیر.
‫و همچنین زنهای خیلی خوش‌لباسی ‫که توجه رو از خودش میگیرن.
‫یکی از زنهای پیر چطوره؟
‫من، هوراس. من حواس‌پرتی ایجاد می‌کنم.
‫خیلی‌خب.
‫تازه، خرابکاری تو جشنها، تخصص منه.
‫در این باره نمی‌دونم، ولی مشکل اینه...
‫تورو نمیشناسه؟
‫نکته خوبیه.
‫- گمونم. ‫- و وقتی این اتفاق بیوفته،
‫کارتو از دست نمیدی؟
‫اینو حساب نکردیم.
‫- کاری که انگار عاشقشی. ‫- شوخیت گرفته؟
‫اون می‌دونه استعداد داری. نه؟
‫آره. آره.
‫خب شاید... شاید به گردنبند نیازی نداشته باشی.
‫شاید...
‫رفیق. بیخیال! این هدف ماست.
‫- فقط یه گردنبنده. ‫- می‌خوام پسش بگیرم.
‫اون رئیسه.
‫و حق با توئه.
‫حق با توئه. منو میشناسه.
‫پس استلا نمی‌تونه بره جشن.
‫ولی یکیو میشناسم که می‌تونه.
‫خیلی‌خب. بریم انجامش بدیم.
‫آره. بریم روز یکیو خراب کنیم.
‫منظورت بارونسه؟
‫معلومه که منظورم بارونسه.
‫خیلی‌خب.
‫چرا؟ فکر کردی کی...
‫نه. گفتی "یکی"...
‫-یکی، می‌تونه هر کی باشه. ‫- فقط بریم انجامش بدیم هوراس.
‫امشب نه پسرم.
‫می‌دونی چیه؟ گفتن یه مورد اضطراریه.
‫این یه مراسم خصوصیه.
‫آفاتی که من باهاشون سر و ‫کار دارم، منتظر دعوت نمیمونن.
‫اونا میان آدمای باکلاسو نیش میزنن،
‫بعد از دهنشون کف میاد و چشماشون برمیگرده،
‫و بعد، اون باکلاس‌ها میمیرن.
‫قصه قشنگیه رفیق. نزدیک بود اشکم در بیاد.
‫وایسا. وایسا.
‫هر کاری می‌کنی، برنگرد.
‫همونجا وای نسا. بیا تو از شرشون خلاص شو.
‫گفتم برنگرد. دستت هم بشور.
‫عجب موشی بود. نه؟
‫اندازه سگه. ولی موشه.
‫زود باش، وینک!
‫من یه کوچولو مضطربم.
‫لازم نیست شلوغ‌کاری بشه.
‫رتبین! دست نگه دار! تو ‫دوربینا می‌بینمت. دست نگه دار!
‫چی؟
‫نقشه ب رو آغاز کن.
‫نه نه نه!
‫اوه! اوه! اونو نگاه کن!
‫نه. برو بیرون! اینا سیم‌های منه!
‫بین خودتون صحبت کنین، که این کیه؟
‫خیلی‌خب.
‫نه نه نه.
‫وحشی زشت!
‫جدی نگفتم وینک.
‫خیلی‌خب. حله.
‫اوی. هیس.
‫تو باید مرده باشی!
‫یکم زیاده‌روی می‌کنی.
‫اینجا چیزی برای دیدن نیست.
‫هوراس؟ چطور پیش میره؟
‫چطور پیش میره؟ خب، من...
‫خب، می‌تونم بگم بد.
‫اوه نه.
‫فقط موش انباری نیست. موش صحرایی، مارمولک...
‫راکون. همه جور کوفت و زهرمار...
‫اوه. اون یه ترکیبیه.
‫حالا شد مهمونی!
‫اون سگ! وایسا. دزد!
‫تو شجاع‌ترین موشی هستی که تا حالا دیدم.
‫خب، امیدوارم یه نقشه ج در کار باشه.
‫چرا؟ کدوم نقشه ج؟
‫خب، کلا دارم میپرسم: نقشه ج در کاره؟
‫آره. ولی...
‫سوار شین!
‫آره.
‫یکم سریع‌تر! تو یه سگی!
‫وای.
‫باید احتیاط کنیم.
‫آره.
‫دیشب یکم زیاده‌روی شد.
‫واقعا؟ افتادم تو کیک!
‫صبح بخیر، پسرها.
‫صبح بخیر.
‫خب، شروع کنیم.
‫نمی‌خوای که بکشیش؟
‫فعلا جزو نقشه نیست. ولی لازمه سازگار باشیم.
‫پس، یعنی نه؟
‫اگه "نه" شنیده باشی، آره. حالا، گردنبند.
‫یکی از سگ‌های خالدار، خوردش.
‫نمی‌دونم کدوم. ولی باید همشونو بدزدین.
‫خیلی‌خب. ببخشید. یواش. باید چیکار...
‫عزیزم، اگه قرار باشه زیاد حرفمو تکرار کنم
‫این درست پیش نمیره.
‫چرا هنوز اون جوری حرف میزنی؟ بازی تموم شد.
‫گردنبند از یه ور رفته تو. درسته؟
‫از اونور در میاد. اینجوریه.
‫صبحونه چی؟ که الان ریخته رو زمین.
‫بقیه نقشه چیه؟ کجا میری؟
‫هر وقت لازم بود میگم.
‫ولی ما معمولا اینجوری...
‫- کار نمی‌کنیم. ‫- چه بی ادب.
‫آره. ولی مادرشه. نه؟
‫باید بهش حق بدیم. کمکش کنیم.
‫ولی به نظر خیلی خوش نمیگذره.
‫- صبحونم ریخت رو زمین. ‫- آره. می‌دونم. می‌دونم.
‫بریم سگ‌ها رو بدزدیم.
‫آنیتا دارلینگ، عزیزم.
‫استلا، خیلی وقته...
‫می‌دونی، تو مهمونی بهت خیره بودم...
‫و بعد، به ذهنم خطور کرد.
‫اون استلاست، از مدرسه.
‫استلا نیست.
‫اون مال گذشتست.
‫من کروئلا هستم.
‫پس میری مهمونی‌ها و عکس میگیری و شایعه چاپ می‌کنی؟
‫شغلت اینه؟
‫آره. ولی نه انقدر جالب.
‫به نظر جالب نمیاد. به نظر بدردبخور میاد.
‫اوه.
‫می‌خوام لیبل خودمو بزنم.
‫نظرت چیه همکاری کنیم تا واسه این کاغذپاره
‫یه اعتباری کسب کنیم
‫که انقدر با اون زنیکه پرش نکنی؟
‫اون برقه رو تو چشمات داری.
‫کدوم برق؟
‫داره یادم میاد که
‫تو یه جنبه‌ی افراطی داری.
‫خب، پس یادته که چقدر کیف میده!
‫می‌خوام کمک کنی بهشون بگم کی هستم.
‫دیدی صاحب‌های سگ‌ها چقدر شبیه سگ‌هاشونن؟
‫نه. تا حالا دقت نکردم.
‫حالا چی؟
‫خیلی‌خب. بیا یکم حرفه‌ای رفتار کن هوراس.
‫یه وظیفه‌ای داریم. خب؟
‫وینک، سگ دوست‌داشتنی‌ایه. ‫فکر نکنم این نقشه جواب بده.
‫جواب میده.
‫یادت باشه وینک. اونا ترس رو بو میکشن.
‫آروم باش، چنگیز.
‫اوی!
‫گفتم جواب میده.
‫مگه میشه عاشق این صورت نشد؟
‫توئی.
‫منم. و تو درباره‌ی من خوندی.
‫و تو تو مغازه منی.
‫منم، استلا.
‫خدای من. خدای من خدای من. شگفت‌انگیز شدی.
‫واقعا توجه جلب کردی.
‫تازه دارم شروع می‌کنم عزیزم.
‫و کمک لازم دارم.
‫می‌خوام کار هنری بسازم آرتی.
‫و می‌خوام دردسر درست کنم. هستی؟
‫من عاشق دردسرم.
‫من دشمن نیستم. بسه.
‫هی هی هی! آروم چیزی نیست.
‫هی! هی هی! نکنین. هی!
‫هی. بسه. هی!
‫بیخیال. اونا مال شما نیست!
‫آوردینشون!
‫آرتی، پسرها. پسرها، آرتی.
‫آرتی، پایین کار می‌کنه.
‫اون واقعا یه چیزی از فشن سرش میشه.
‫سگ‌ها خیلی وحشی‌ان.
‫خب، باید راهشون ببری، بهشون غذا بدی،
‫اون گردنبند رو در بیاری.
‫آره؟ نمیشه تو هم ‫بگردونیشون؟ .توی تیم، همه شریک‌ان
!ولی تو حماقت، شریک نیستن. یالا
‫هی! نه، نه، نه! .حق نداری اینجوری با ما صحبت کنی
‫ما داریم کمکت می‌کنیم.
‫پس نکن.
‫اوه. مامانی و بابایی دارن دعوا می‌کنن.
‫من، آ، من پایینم.
‫تمومش کن. آروم باش. آروم.
‫بیاین، سگ‌ها. بریم پارک ریجنت.
‫فقط کاش مودب‌تر بودی.
‫وقت ندارم.
‫باید برم سر کار. من دیگه یه طراحم.
‫جدی؟
‫دشمناتو نزدیک نگه دار.
‫وائولا! کروئلا خیلی وقت بود تو جعبه بود،
‫حالا استلاست که می‌تونه .به عنوان مهمون سر بزنه
‫همه دارن بهم میخندن.
‫میگن هر نوع گزارشی، گزارش خوبه بارونس.
‫البته بیشتر روی موش‌ها تمرکز کردن.
‫موهاشو دیدی؟
‫اتفاقیه.
‫ظاهرا همه دخترهای جوون دارن اون کارو می‌کنن.
‫ممنونم جان. تو خیلی کمک...
‫بزرگی هستی.
‫- سعیمو می‌کنم. ‫- همم.
‫کارت داره. عجله کن.
‫بدو.
‫آه. ایشون اومد.
‫دیر کردی. یه پد بگیر دستت.
‫ببخشید.
‫یه حقیقت فشنی!
‫نقطه اوج هر سال در فشن لندن، کالکشن بهارست.
‫ببخشید.
‫کالکشن بهارم.
‫12 طرح لازم دارم. ولی تا اینجا...
‫بذار بشمرم.
‫می‌خواستم عزیزترین چیزهاشو ازش بگیرم.
‫کار و کاسبیش،
‫جایگاهش...
‫صفر.
‫تا سه صبح، ده طرح بدردبخور می‌خوام.
‫...اعتماد به نفسش.
‫برین.
‫ممنون.
‫قدردانی برای بازنده‌هاست.
‫اوه. نصیحت خوبیه. ممنون.
‫الان چی گفتم؟
‫اوه. پس میگیرم. هیچی.
‫فهمیدم. ممنون.
‫- برو. ‫- دارم میرم. یه لحظه...
‫همم؟
‫یعنی چی که سگ‌ها نیستن؟
‫خب برو پیداشون کن.
‫هوراس. بازی شروع شد.
‫اوه، مسابقات...
‫اوه. شوخیتون گرفته؟ حیوونا!
‫من روی اون میخوابم.
‫بیخیال. من مسابقه رو می‌بینم.
‫اوه. هوادار تاتنهامن.
‫پس اونقدرام بد نیستین.
‫دو دقیقه. گردنبند؟
‫نه. ولی سکوت. شروع خوبیه.
‫و البته: "ممنون که کثافت‌کاری‌هام رو ".برام انجام دادین، بچه‌ها
‫"هی، فکرشو نکن. ما یه تیمیم."
‫بارونس! این طرف!
‫کروئلا. "کروئلا".
‫این چه اسمیه؟
‫خیلی‌خب. یه رقیب خوب.
‫باید این هم مثل خیلی‌های دیگه نابود کنیم.
‫پیداش کنین. و راجر! هر چی ‫می‌تونی ازش اطلاعات کسب کن.
‫من بیشتر وکیلم تا کارآگاه. من...
‫بله. انجامش میدم.
‫پلیس گیج شده است. ‫کروئلا این بار کجا حمله خواهد کرد؟
‫هنوز یه طرح اصلی نداریم.
‫و این یارو کروئلا همه جا هست.
‫ایده می‌خوام.
‫استلا، تو چی داری؟
‫به نظر ناراحت میاین.
‫سگ‌هام نیستن. گردنبندمو دزدیدن.
‫و این جونور کروئلا...
‫این نمایش باید بهترین باشه.
‫براتون خیار بیارم؟ با برش نازک.
‫برو.
‫اون مغز کوچولوی خشک‌شده‌ات رو هم به کار بنداز.
‫البته. و ممنون.
‫بله. برید ناهار، تنبل‌های احمق.
‫همم.
‫چی؟ هی!
‫همم.
‫اوه استلا. باورم نمیشه که ازم پنهون‌کاری کردی.
‫رفته بودم ناهار. تو یه جای عمومی.
‫بله. من صاحب کوچه‌ام.
‫واقعا؟ صاحب کوچه هم هستین؟
‫کوچه، طرح، آدما، روحشون.
‫قرارداد استخدامتو چک کن.
‫به نظر میاد طرح اصلیمونو پیدا کردم.
‫خوشت میاد؟
‫باید ازش شکایت کنیم. بابت بدنامی.
‫یا حبس غیرقانونی، خرابکاری. هر چی!
‫خب، بعد از مطالعه اساسنامه، و صحبت با پلیس
‫فکر نکنم توجیه قانونی داشته باشیم که...
‫می‌خوام از حرف زدن دست برداری راجر.
‫وافعا؟
‫که فرصت کنم اخراجت کنم.
‫این هم فرصت. اخراجی.
‫راجی به خاطر اخراجش، همیشه منو ملامت می‌کرد
‫اما دلیل اصلی برای اخراج راجر این بود که...
‫- همم. ‫- اون راجره!
‫با اون قیافه ساده، به چیزی ‫بیشتر از خط چشم نیاز داری.
‫ولی خب، چشمت برای عکاسی خوب کار می‌کنه.
‫بارونس.
‫اون کیه و از اون مهمتر، کجاست؟
‫نمی‌دونم.
‫الان به من دروغ گفتی؟
‫من... نه، من...
‫- گریه نکن. ‫- نکردم.
‫می‌کنی.
‫چیزی نشد؟
‫زود باش.
‫- هیچی؟ ‫- هیچی.
‫می‌دونی، نگرانشم.
‫چی؟ استلا؟
‫آره.
‫اون فقط داره نقش بازی می‌کنه.
‫یه نقش بی‌ادب. هی! بس کن!
‫منجوقهای لباس کجاست؟
‫سفارش دادیم. منتظر پیک احمقیم که بیاره.
‫اوه. روز خوش، خانم.
‫چند تا آیتم فشن آوردم براتون.
‫ممنونم آقای پیک جذاب.
‫واقعا...
‫شگفت‌انگیزه.
‫همم.
‫دوباره موفق شدم.
‫بریم تاریخ بسازیم.
‫ استلا. بیا.
‫محض رضای خدا بدش به من.
‫برو.
‫به سلامتی من.
‫جز خودم به سلامتی کی بنوشم؟
‫به سلامتی من؟
‫برای دوختن طرح اصلیت؟
‫تو به دردم میخوری. همین.
‫وقتی بدردبخور نباشی، نابود میشی.
‫چه صحبت امیدوارکننده‌ای.
‫ممنون.
‫تو نمی‌تونی به بقیه اهمیت بدی.
‫بقیه همه مانع هستن.
‫اگه خواسته و نیاز یه مانع .برات مهم باشه، میمیری
‫اگه کسی یا چیزی برام مهم بود
‫مثل خیلی زنهای باهوش دیگه میمردم
‫با کشو پر از نبوغ دیده‌نشده ‫و یه قلب پر از تلخی غم‌انگیز.
‫تو استعداد داری لیبل خودتو بزنی.
‫اما این که غریزه کشنده داری یا نه، .سوال بزرگ اینه
‫امیدوارم داشته باشم.
‫همم.
‫پاسخ درستی بود. آفرین.
‫فقط باید از شرّ این یارو کروئلا
‫خلاص شیم. مگه نه؟
‫همم.
‫حدس میزنم ازش متنفر باشی.
‫راستشو بگم؟
‫دودلم.
‫کارش خوبه.
‫شجاع و نابغه‌ست.
‫ولی دیگه یا جای منه یا اون.
‫و من خودمو انتخاب می‌کنم.
‫این یارو عجب بیخیالیه.
‫به نظرت...
‫این چطوره؟
‫واقعا؟
‫باید تهاجمی عمل کنیم.
‫خطرناکه.
‫کروئلا گفت باید بدونن ما اومدیم تو.
‫آره. درسته. مگه نه؟
‫من دارم یکم از کروئلا خسته میشم.
‫آره.
‫اینجا چه خبره؟
‫دیشب سعی کرد به اینجا نفوذ کنه.
‫کی؟
‫کروئلا. خب، منطقیه.
‫اون لباس بشدت گرون و شگفت‌انگیزیه.
‫کروئلا پولشو نداره اونو بدوره
‫همم.
‫ولی کروئلا شرم نداره.
‫ممکنه ساخته‌ی منو بدزده.
‫واقعا ایده خوبیه. نه؟ اگه تو مثلا...
‫اون بودی؟!
‫شب بخیر. بخوابین. فردا روز بزرگیه.
‫مودب باشین بچه‌ها.
‫شب بخیر.
‫چی؟
‫دلم برای استلا تنگه.
‫گل!
‫واقعا میشه باهاشون کت‌های خوشگلی ساخت.
‫سگ‌ها؟
‫شوخی می‌کنم.
‫می‌دونی دلم برای چی تنگه؟
‫جسپری که اهل شوخی بود.
‫درسته.
‫می‌دونی، سر همه ماها بلا اومده.
‫من، اون، تو. ولی همیشه کنار هم بودیم.
‫فقط همینو می‌خوام. حمایت کردن از من انقدر سخته؟
‫نه. استلا نه. اون راحته. ولی کمک به کروئلا
‫عین کابوسه.
‫و حالا اون دست کم گرفتنه...
‫کروئلا کار انجام میده.
‫استلا انجام نمیده.
‫من هم خیلی کار دارم.
‫پس اگه حرفات تمومه...
‫و منظورم از "اگه" اینه که تمومه...
‫اجازه میدم.
‫وقتی استلا اومد،
‫تا دفترم همراهیش کن و اونجا نگه‌اش دار.
‫بسیار خب.
‫هرچند به نظرم اشتباه می‌کنین. اون نیست.
‫من برای نظرت بهت پول میدم یا اطاعتت؟
‫خب، دارین نظرمو می‌خواین؟
‫انجامش میدم.
‫خانم‌ها و آقایان،
‫تقدیم می‌کند...
‫کروئلا!
‫اوی! بیرون! یالا!
‫اوه. دستش درد نکنه که ‫بابت کارمون از ما تشکر کرده.
‫آره. خیلی مهربونه. نه؟
‫بعد از اون همه کاری که براش کردیم.
‫چه بلایی سر اون دختر کوچولوی گریون رو نیمکت اومد؟
‫اون رفته، مرد.
‫باید رو همون نیمکت ولش می‌کردیم.
‫مادام، خوش اومدین.
‫- همم. سلام. ‫- چیزی میخورین براتون درست کنم؟
‫- اوه، آ، دو تا کُرمای بره. ‫- باشه.
‫یه مرغ تَندوری، با برنج فراوون.
‫مشکلی نیست. مشکلی نیست.
،امروز در پارک ریجنت .شاهد یک شورش از نوع فشن بودیم
‫کروئلا، برخی طراح صدایش می‌کنند،
‫- دیگران، یک خرابکار. ‫- همم.
‫سوالاتی ایجاد شده، که آیا کت او، ‫واقعا از پوست سگ خالدار بوده یا نه.
‫مادام، دارین جشن میگیرین؟
‫اوه، همینطوره.
‫ملکه مرد!
‫زنده باد ملکه!
‫کروئلا.
‫وای.
‫تو واقعا دیوونه‌ای.
‫چقدر خوب که تو اینجوری میگی.
‫پتانسیل خوبی نشون میدادی،
‫مثل استلا.
‫اوه. برای کار دیر کردم؟
‫وای رئیس. نمایش چطور بود؟
‫سگ‌هاتو انداختی به جونش.
‫این نمایش برای اونه.
‫میکشمت. سگ‌هات هم میکشم.
‫منتظرم.
‫آقایون،
‫میشه یه لحظه ولم کنین؟
‫بیخیال. اون رئیس بدیه.
‫کافیه.
‫خداحافظ، کرئولا.
‫سگ‌ها!
‫به اخبار اطلاع میدم.
‫دوست دارم بدونن که موقع رفتن
‫صبر کنید. بایستین.
‫برید عقب! خطرناکه.
‫خواهش می‌کنم. برید عقب.
‫خبر فوری،
‫کروئلا، که به رقابت با بارونس ‫در دنیای فشن معروف بود،
‫امشب مرد.
‫شخص معروف فشن لندن مرد.
‫بارونس و کروئلا، با هم رقابت شدید داشتند...
‫رقیب بارونس در آتش سوخت.
‫کروئلا، ستاره درخشان فشن غرب لندن،
‫امشب به طرز اسفناکی در .آتش‌سوزی یک انبار کُشته شد
‫چی؟
‫چای، خانم کروئلا؟
‫من چرا زنده‌ام؟
‫چون شما رو از وسط دود و آتش کشیدم بیرون
‫قبل از این که شما رو ببلعن.
‫چیزی براتون دارم.
‫پیداش کردی؟
‫توی آتش.
‫بهتون اطمینان میدم که کاملا شسته شده.
‫میشه یه چیزی نشونتون بدم؟
‫نمی‌دونستم کلید داره.
‫اوهمم.
‫به کجا میخوره؟
‫این.
‫بارونس بچه داره؟
‫شما.
‫میشه براتون توضیح بدم؟
‫بارون، مرد مهربون و خوبی بود.
‫اما بارونس، یک خودشیفته به تمام معناست.
‫...خیلی هیجان‌زده نشد.
‫بارون شاد شده بود.
‫اونقدر که با دادن یک یادگاری ‫خانوادگی، غافلگیرش کرد.
‫هی میگی "شما".
‫شما دخترش هستین.
‫وقتی به دنیا اومدین، اونجا بودم.
‫درخواستی شیطانی بود.
‫می‌دونستم باید ازتون محافظت کنم. ولی چطوری؟
‫بعد، کاترینو دیدم.
‫مهربونترین زن دنیا.
‫اون نجاتتون داد.
‫بارونس گفت بچه مرده.
‫بارون، کم کم از دست رفت.
‫می‌خوام بگم که،
‫شما وارث حقیقی تمام ثروت بارون هستین.
‫عمارت، عنوان. همه چیز.
‫اون روانی نمی‌تونه مادر من باشه.
‫نه.
‫اوی!
‫واقعا روز گیج‌کننده‌ایه.
‫دشمن من،
‫مادر واقعیمه
‫و اون یکی مادر منو کشته.
‫فکر کنم همیشه میترسیدی،
‫مگه نه؟ که یه روانی باشم
‫مثل مادر واقعیم.
‫همم؟
‫این، اون همه نصیحت برای "آروم بودن" و ‫تلاش برای "همرنگ جماعت شدن" رو توضیح میده.
‫انگار قصد این بود که با عشق، منو درست کنی.
‫سعیم هم کردم.
‫واقعا سعی کردم. چون،
‫دوستت داشتم.
‫اما مسئله اینه که...
‫من...
‫استلای مهربون نیستم،
‫هرچقدر هم سعی کنم.
‫هرگز نبودم.
‫من کروئلا هستم،
‫نابغه به دنیا اومدم.
‫بد به دنیا اومدم
‫و یه کوچولو دیوونه.
‫من مثل اون نیستم.
‫بهترم.
‫بگذریم،
‫باید عجله کنم.
‫باید یه عالمه انتقام و نابودی انجام بدم.
‫ولی دوستت دارم.
‫همیشه.
‫بچه‌ها زندانیَن. ولی یه مشکلی داریم.
‫من برای مشکل بهت پول نمیدم.
‫جسدشو پیدا نکردیم.
‫از چی حرف میزنی؟
‫تو تلویزیون و رادیو دارن میگن.
‫خب یکی بهشون زنگ زده
‫و دروغ گفته.
‫ممنون که وقتتو دادی.
‫بدردنخور مثل همیشه.
‫سر راه بودی.
‫هنوز باورم نمیشه که مرده.
‫دست و پاتو جمع کن، اچ. .تو زندان نباید گریه کرد
‫آره.
‫بذار فقط استلا رو به یاد بیاریم.
‫- استلا. ‫- استلا.
‫گریه نکنیم.
‫کروئلا رو فراموش کن.
‫هیس!
‫شنیدی؟
‫یه چیزی شنیدم.
‫اوی. بیا اینجا!
‫بمون و حواست به زندانیها باشه.
‫چی؟
‫هی.
‫- وینک! ‫- هیس!
‫وینک!
‫باربکیو نشدی.
‫چطور ممکنه...
‫ممنون.
‫یه بوسه رو لب می‌طلبی.
‫برام مهم نیست به کجا مالیده!
‫برسونمتون؟
‫- ممنون. پیاده میریم. ممنون. ‫- تو زنده‌ای!
‫اوی!
‫آره. به قدر کافی مثل سگ باهام رفتار شده.
‫ممنون. بی‌ادبی نشه وینک.
‫پلیسا دستگیرت می‌کنن.
‫قبل از اومدنت خوب بودیم. بعد از تو هم خوبیم.
‫آره. دقیقا.
‫دلم غذای سرخ‌کرده می‌خواد.
‫- آره. غذای سرخ‌کرده بدون اون. ‫- من هم.
‫اصلا گفتنش راحت نیست.
‫بارونس، مادر اصلی منه.
‫مخم پکید!
‫این خیلی چیزا رو توضیح میده.
‫داده بود منو بکشن.
‫و بعد، مهربون‌ترین زن دنیا،
‫البته دروغگو،
‫رو کشت.
‫خب، برای کرامپت و داستان دیوونه‌وارت ممنون.
‫موفق باشی.
‫- شاید چند تا از اینا ببرم. ‫- جسپر.
‫ما تو یه وضعیت "بکش تا کُشته نشی" قرار داریم.
‫آره. و اون یه روانی آدمکشه و تو نیستی.
‫هنوز معلوم نیست. من هنوز جوونم.
‫بامزست.
‫یا بامزه بود، اگه می‌دونستم می‌خوای مزه بریزی.
‫نه. بامزه نبود.
‫شوخی کردم. شوخی کردم!
‫نکته اینه که نمی‌تونم فرار کنم.
‫پیدام می‌کنه جسپر. می‌دونی پیدام می‌کنه.
‫باید جلوشو بگیریم.
‫یخورده دیوونه شدم.
‫معذرت می‌خوام.
‫شما خانواده‌مین.
‫جز شما کسیو دارم.
‫- کارت خانواده رو استفاده کرد. ‫- آره.
‫داره کار می‌کنه.
‫آره. باشه. خیلی‌خب.
‫خب، نقشه چیه؟
‫جشن خیریه بارونس، آخر هفتست.
‫آدرس خونه و .همه اندازه‌های مهمون‌ها رو می‌خوایم
‫راحته.
‫همین طور قبیله خیاط‌های آرتی.
‫ازش خوشم میاد.
‫یه شنل سیاه. یه عالمه رنگ.
‫آره؟
‫چندین کورسِت سفت...
‫اینا رو بنویسیم؟
‫ببخشید. متوجه نشدم مهمون دارین.
‫جان. این خانواده‌ی منه.
‫مدتی اینجا میمونن.
‫سلام.
‫کرامپت‌ها تموم شد.
‫بستیم.
‫داشتم درباره‌ات میخوندم.
‫توله‌سگ‌کُش.
‫من عاشق خال خالم.
‫نکشتی.
‫نکشتم.
‫ولی مردم باید به یه شرور ایمان داشته باشن،
‫خوشحالم که اون، منم.
‫شگفت‌انگیزه!
‫یه نکته کوچیک. تو نمردی؟
‫مردم. بله.
‫غم‌انگیزه.
‫ولی مفید.
‫حالا آرتی، یه نقشه‌ای دارم.
‫البته که داری.
‫و تو هم بهم کمک می‌کنی.
‫همم. چی گیر من میاد؟
‫یه شب شگفت‌انگیز و احتمالا مرگ.
‫تیک، تیک. راجع به مرگ خیلی مطمئن نیستم.
‫قرار نیست تو بمیری.
‫همم. کتمو بیارم!
‫برای منه؟
‫سلام.
‫ببخشید.
‫شب بزرگیه.
‫واقعا همین طوره.
‫مطمئنی؟
‫نه. جدی میگم.
‫وقتی جدی میشی، بامزه میشی.
‫خیلی‌خب.
‫می‌دونم داری رنج میکشی.
‫همم.
‫می‌دونم اون باعثش شده،
‫ولی کُشتنش، رنج تورو از بین نمیبره.
‫نمیکشمش.
‫قول میدم.
‫خیلی‌خب. حله. خوبه.
‫مگه این که واقعا مجبور بشم.
‫ممنون که کمکم می‌کنی.
‫گاهی برام خیلی سخته که بهت نه بگم.
‫این یکی از اخلاقاته که خیلی دوست دارم.
‫ممنون؟!
‫وقتی درستش کردم، متوجه یه اسم شدم.
‫می‌دونین اسم این ماشین چیه؟
‫یه شیطان! ‫[Devil]
‫نه. "د ویل" مرد! [DeVille]
"د ویل" [DeVille]
‫خوشم اومد.
‫یالا. خبردار.
‫صاف بایستید.
‫خوبه.
‫وقتشه.
‫پیست!
‫وقتی اون سالها پیش گفتم "بهش رسیدگی کن"
‫خیلی‌خب پسرها. حواستون ‫باشه. اولین ماشین داره میاد.
‫خدای من. خودشه.
‫- اوه. ‫- ببخشید.
‫خودش نیست.
‫ایناهاش. اینه.
‫اون نیست.
‫اینجا چه خبره؟
‫پلیس. چه کمکی می‌تونم بکنم؟
‫امشب قصد دارن از تالار هلمن سرقت کنن.
‫این کیه؟
‫تمامی تیم‌ها! بارونس می‌خواد
‫همه به کتابخونه مراجعه کنن.
‫عصبانیه پسرها.
‫دنبال دستشویی میگشتم.
‫هیس.
‫اوه.
‫اون سگ مثل بچمه.
‫میکُشمت!
‫از پسش برمیومدم.
‫واقعا؟
‫هل بدین!
‫حمله کنین!
‫بشینین!
‫سلام کروئلا.
‫نمی‌خوام مهمونیتو خراب ‫کنم. اما اومدم بندازمت بیرون.
‫چرند نگو.
‫این کلیدیه که تو گردنبند بود،
‫که جعبه‌ای رو باز می‌کنه که .سند تولد من داخلشه
‫سلام مادر.
‫حالا دارم همه چیو میفهمم.
‫چی؟
‫این خارق‌العاده بودنت...
‫البته! بچه منی!
‫تو زندگیم، حسرت کسی رو داشتم
‫که به خوبی خودم باشه.
‫تو ولم کردی بمیرم.
‫اشتباه کردم.
‫میشه ازش گذشت کرد. مطمئنم.
‫مخالفم.
‫شب خوش.
‫بارونس مایله شما در تراس
‫- بهشون بپیوندین. ‫- عالیه.
‫آقایون! بارونس مایله شما رو به بیرون دعوت کنه.
‫تو برای انتقام نیومدی.
‫برای این اومدی که یه طراح عالی هستی
‫و یک نابغه پلید
‫و باید در کنار امثال خودت باشی.
‫من.
‫مادر واقعیت.
‫که یه اشتباه کرد
‫و از یک چیز خارق‌العاده دست کشید.
‫به نظرم ما خیلی شبیه‌ایم.
‫متاسفم.
‫واقعا؟
‫بله.
‫میشه بغلت کنم؟
‫بله.
‫منو از پرتگاه پرت نمکنی. می‌کنی؟
‫خیلی بامزه‌ای عزیزم.
‫خیلی بامزه‌ای.
‫خوشم میاد.
‫احمق.
‫خودش پرید.
‫چرا اینجوری نگاه‌ام می‌کنید؟
‫اوه.
‫پرید!
‫دستبند برای چی؟ خودش پرید!
‫بهتون گفتم که مردم.
‫یعنی، استلا مرد.
‫بیچاره.
‫حتی کسی نیومد سر خاکش
‫به نظر، پایان تلخی میومد.
‫به طرز اسفناکی به قتل رسید.
‫به دست مادر خودش.
‫چند چیز.
‫قبل از مرگ،
‫استلا وصیت کرد ثروتش برسه به دوست عزیزش
‫کروئلا دِ ویل.
‫خوبی آدم‌های شرور اینه که
‫همیشه میشه برای کارهای شرورانه بهشون
‫اعتماد کرد.
‫استلا مثل مادرش کُشته میشد.
‫البته نه کاملا.
‫یه دامن با برش مناسب، .جون آدمو نجات میده، دخترا
‫یادتون باشه.
‫اون برای پرت کردن یکی از پرتگاه، میرفت زندان.
‫یه فرد اشتباه. اما عدالت شاعرانه،
‫یه چیزی داره که خیلی...
‫شاعرانست.
‫خداحافظ استلا.
‫اون دیگه پیش مادرشه.
‫از اینجا به بعدش با خودم.
‫ولی کروئلا زنده بود.
‫خیلی‌خب. بهتره یه موزیکی چیزی بذاریم.
‫فضا رو شاد کنیم.
‫اون واقعا نمرده رفیق. اون...
‫چطور میشه با این صحنه گریه نکرد؟
‫اوه، مرد.
‫من به این میگم پایان خوش.
‫میگم، چنگیز یکم اضافه‌وزن نیاورده؟
‫خب حالا چی؟
‫چندتا ایده دارم.
‫کروئلا د ویل. کروئلا د ویل.
‫به دنیا اومده که بد باشه.
‫پس سر به بیابون بذارین.
‫کروئلا د ویل ‫کروئلا د ویل
‫ترس تو چهره تو
‫بهم هیجان میده
‫کیه که بخواد خوب باشه؟
‫کیه که بخواد رام باشه؟
‫همه شماها
‫عین هم به نظر میاین
‫اورجینال، مجرم
‫به قصد کشت لباس پوشیده
‫صدام کنین کروئلا د ویل
‫بهم بگین دیوونه، بهم بگین روانی
‫ولی شما تو گذشته گیر کردین
‫و من از بازی جلوترم
‫زندگی با ریاضت
‫به نظرت تلف‌شده میاد
‫و اهریمن، مزه خیلی بهتری داره
‫سعی کردم خوب باشم
‫سعی کردم مهربون باشم
‫ولی حالم خیلی بهتره حالا که
‫زده به سرم
‫همیشه دم دروازه جهنم، صفه
‫ولی من با این خوش‌لباسیم، یه ‫راست میرم دم دروازه اصلی
‫پاره می‌کنم، تیکه تیکه نمی‌کنم
‫زیبایی تنها چیزیه که اهمیت داره
‫پارچه دنیای تو پاره شده
‫تاریکی رو در بر بگیر
‫واقعا نابینا باش
‫کروئلا د ویل
‫ترس تو چشمات
‫به من هیجان میده
‫سلام پانگو
‫کروئلا د ویل
‫اگه اون تورو نترسونه
‫هیچ شری نمی‌تونه
‫دیدنِ اون، به تنت لرزه میندازه
‫کروئلا، کروئلا د ویل