‫♪ خوب گوش کن ♪
‫♪ می تونی ندای خدا رو بشنوی ♪
‫♪ با پای برهنه از کنار رود رد میشه ♪
‫♪ بیا پیش من ♪
‫(کتاب اول،‌ پیدایش)
‫♪ موهات به آرومی ♪
‫♪ جوری روی صورتم می‌‌ریزه انگار خواب می‌بینم ♪
‫♪ و نوبت به ما هم می‌رسه ♪
‫♪ و چمن‌ها گوش نمیدن... ♪
‫حالش خوبه؟
‫حالش خوب میشه؟
‫نه، نه، نه، وای خداجون!
‫ای پدر ما، که در بهشت هستی، ‫نامت مقدّس باد.
‫ملکوت تو فرا خواهد رسید، ‫ارادهٔ تو چنان که در...
‫همون‌طور که دعا می‌کنی ‫ازش بپرش چرا همیشه جون بچه‌ها رو می‌گیره
‫ولی آدمای مست با چندتا ‫زخم فرار می‌کنن.
‫♪ توجهی نمی‌کنن ♪
‫♪ نه، چمن‌ها گوش نمی‌کنن ♪
‫به نظرم پیشنهاد خیلی مناسبیه، ‫جناب وکیل.
‫و سوالم اینه... می‌خواین که ادامه بدم
‫یا که موکّل شما ترجیح میدن ‫در محاکمه حلش کنیم؟
‫حکم دادگاه رو می‌پذیرم، عالی‌جناب.
‫حکم دادگاه اینه که بین چهار تا ده سال در
‫که در بخش اصلاحات ایلنوی زندانی بشید.
‫میزان خسارتی که باید به خانوادهٔ ‫قربانی بدید 140.900.11 دلار هستش.
‫(انجیل)
‫(چهار سال بعد)
‫(جزیرهٔ کراکت، ‫جمعیت 127 نفر)
‫اتاقت کاملاً آماده‌ست.
‫کی میاد دنبالت؟
‫خیلی‌خب، ساعت نُه کنار اسکله باش،
‫وگرنه کشتی بریز رو از دست میدی ‫و باید برای کشتی بل صبر کنی.
‫این روزا دیگه دوتا فرابر بیشتر نمیاد.
‫خودش از برنامه کشتی‌ها خبر داره، انی.
‫همم؟ پرسید از برنامه‌ی کشتی‌‌ها خبر داری یا نه
‫چون دل تو دلش نیست تو رو ببینه.
‫چیز دیگه‌‌ای لازم نداری؟ ‫لباسی یا کفشی چیزی؟
‫تمام وسایلت رو پس میدن،‌ نه؟ ‫با همون چیزایی که وارد زندان شدی؟
‫لباس و این چیزا؟
‫- من می‌رم بیرون. ‫- کجا؟
‫قراره اوکر رو در مرینا ببینم.
‫چی؟ یعنی نمی‌‌خوای چیزی بخوری؟
‫می‌خوای یه سلامی به بابا بکنی؟
‫خیلی‌خب، اِد، رایلی می‌خواد ‫یه سلامی بهت بکنه.
‫عزیزم، بابات همین الان رفت بیرون
‫و صدام رو نشنید ولی ‫سلام می‌رسونه.
‫خیلی‌خب.
‫خیلی‌خب، دوستت دارم و فردا می‌بینمت.
‫خیلی‌خب.
‫گوش کن.
‫خانم کین میگه خدا می‌دونه اوکر ‫داشته توی آپردز چی‌کار می‌‌کرده.
‫خانم کین خُله، مامان.
‫من خودمم یه زمانی شونزده سالم بوده ‫و می‌دونم اونجا چه خبره، پس آپردز نری.
‫- شیطونی نکنی، قبل خاموشی برگردی. ‫- می‌دونم مامان.
‫تو رو خدا وارن دیگه مست نکنی.
‫قول میدم.
‫داداشت فردا میاد.
‫عالیه مامان.
‫واقعاً میگم.
‫برو دیگه.
‫
‫♪ هی! خدای خواسته‌هام، خواسته‌هام، خواسته‌هام ♪
‫♪ خدای نیاز‌هام، نیاز‌هام، نیازهام ♪
‫♪ من رو می‌بره، به، به، به ♪
‫♪ به سمت زنی که ♪ ‫♪ رو به خورشید می‌رقصه ♪
‫♪ خدای خواسته‌هام، خواسته‌هام، خواسته‌هام ♪
‫♪ خدای نیاز‌هام، نیازهام، نیازهام ♪
‫♪ من رو می‌بره به، به، به ♪ ‫(کلیسای سینت پتریک)
‫♪ سمت زنی که ♪ ‫♪ رو به خورشید می‌رقصه ♪
‫♪ خدای روز، روز، روز، روز ♪
‫♪ خدای شب، شب، شب، شب ♪
‫♪ دنبال راهم، راهم، راهم ♪
‫♪ منو به خونه می‌بره و میگه ♪
‫- سلام فلین. ‫- سلام.
‫خانم کین میگه ظاهرا سمت آپردز ‫داشتی کارهای بَدبَد می‌کردی.
‫اوه، خدا از دهنش بشنوه.
‫نه، کونم از دهنش بشنوه.
‫- هنوز ندیدینش؟ ‫- نه هنوز.
‫سلام بچه‌ها!
‫لعنتی.
‫- علائدین رو که دعوت نکردی نه؟ ‫- بیخیال، یه فرصت بهش بده.
‫- چه خبر؟ ‫- سلام علی.
‫- جا خوردم که بابات گذاشته بیای بیرون. ‫- اگه دلم بخواد میام بیرون.
‫اونجاست.
‫پولا رو همین‌طوری نشون نده، وای خدا!
‫چیه؟
‫آدم خوبیه.
‫اگه از مأمورای مواد مخدر باشه چی؟
‫- نیستم. ‫- تو رو می‌شناسم.
‫بیخیال بول. نمی‌تونه به باباش کمک کنه، ‫قرار داشتیم.
‫- این که جزو قرارمون نبود. ‫- یه منظوری داره.
‫گور بابام، ‫همین رو می‌خواستی بشنوی، نه؟
‫باشه، گور بابام، ‫گور همشون، گور بابای کلانتر.
‫حالا چی؟
‫- به کسی نمیگی دیگه، نه؟ ‫- گفتم که نمیگم.
‫چون بول تنها کسیه که ‫برامون هر چیزی میاره.
‫واقعا اسمش بوله؟ ‫(بول به معنی کاسه‌ست)
‫اگر بابات بگیرتش یا بترسونتش
‫دیگه نمیشه ببینیمش.
‫چیزی نمیگه.
‫سلام لیزا.
‫- معلومه برای کارای بدی برنامه دارید. ‫- فقط خواستیم یه دوری بزنیم.
‫- یه سفر کوتاه به لطف بول. ‫- هوی!‌ خدایی؟
‫بعد اونوقت نگرانی من ‫مأمور مواد باشم؟
‫ای کاش تو هم باهامون می‌اومدی.
‫دمتون گرم، راستش ترجیح ‫میدم بوی عن گربه ندم.
‫وقت شامه، لیزا.
‫سلام خانم اسکاربرو.
‫سلام وارن.
‫بیا تو عزیزم.
‫- جلیقهٔ نجات آوردی؟ ‫- چی؟
‫- جلیقهٔ نجات. ‫- نه، جدی میگی؟
‫هی اگه قایق چپه شد ‫پات رو زیر صندلی نبر، غرق میشی.
‫راه خوبی برای مردن نیست.
‫یه عمره داریم همین کار رو می‌کنیم داداش.
‫اگر گند بزنی و به بابات بگی...
‫- برات بد تموم میشه داداش. ‫- به بابام نمیگم، بیخیال دیگه.
‫خودم سر همش کردم، ‫به نظرم دیگه آب ازش نمی‌زنه بیرون.
‫- چراغ‌قوه داری؟ ‫- آره، دارم.
‫- دیدین بچه‌ها؟ ‫- چی رو؟
‫انگار حَواصیل یا یه پلیکان گنده بود. ‫درست از بالا سرمون رد شد.
‫گنده بود. ‫بال‌هاش رو دیدم.
‫یه نفر باید یه کاری برای ‫این حیوونای ولگرد انجام بده.
‫قبلا این قدر فاجعه نبود ‫الان دیگه لشکری شدن برای خودشون.
‫راسته بابام میگه اینا همشون ‫از منطقه‌ی مرکزی هستن؟
‫آره، اساسا باید از همون‌جا باشن.
‫نمی‌دونم مردم از کی ‫اینجا گربه آوردن
‫ولی مطمئنم بیشتر از یه دونه آوردن.
‫باورم نمیشه غذای کافی ‫برای همشون هست.
‫ما که می‌دونیم چی می‌خورن.
‫بابام میگه وقتی مردم این قسمت زندگی می‌کردن، ‫تا دههٔ بیست مرده‌ها رو توی حیاطشون دفن می‌کردن.
‫می‌دونی گاهی که هوا توفانیه
‫و سیل راه میفته جسدشون از ‫زمین می‌زنه بیرون و میشه غذای گربه.
‫اون جسدها مال بیشتر از صد سال پیشه ‫و استخون شدن دیگه.
‫وقتی هم توفان میشه ‫دریا با خودش میاره سمت ساحل کنار خونهٔ من.
‫و مطمئنم، چون هر چیزی از آپردز
‫میره به ساحل غربی، ‫منم مجبورم تمیزش کنم، مشنگ.
‫- این چیه؟ ‫- بگیرش.
‫نه، ممنون.
‫-‫- نه.
‫معمولا میایم اینجا سیگار می‌کشیم.
‫بعد شروع می‌کنه به دلسوزی ‫برای دختر ویلچریه.
‫منظور بدی ندارم،خیلی مزخرفه که ‫از روی اون صندلی نتونی تکون بخوری.
‫سلام گربه کوچولوها.
‫می‌دونی داداشم بابی ‫و داداش وارن
‫قبلا بهمون می‌گفتن که ‫آپردز جن زده‌ست.
‫- اینکه روح یه ماهیگیر مرده اینجاست. ‫- آره، هری آکج.
‫هری آکج.
‫آره، بچه‌ها رو بخاطر گوشتشون شکار می‌کرد.
‫ولی می‌گفتن
‫که وقتی اینجا می‌اومدن و ‫دنبالشون نیایم.
‫ما هم نمی‌اومدیم.
‫من یه بار اومدم.
‫قبل اینکه بابی دانشگاه بره ‫تا اینجا دنبالش کردم.
‫تنها چیز ترسناکش این بود که ‫داشت هذِر دلمن رو داشت میکشت.
‫
‫- آره. ‫- آره.
‫
‫لعنتی، دارن دعوا می‌کنن، نه.
‫دارن همدیگه رو می‌کشن.
‫بابی هم همین‌طور صدایی در می‌آورد.
‫لعنتی!
‫وارن؟ چته؟
‫
‫فکر کردم چیزی دیدم.
‫فکر کنم هری آکج بود. ‫بیا بیرون دیگه!
‫هوی، بس کن.
‫وای پسر، روی عن گربه ‫دراز کشیده بودم.
‫خدا رو شکر، خدا رو شکر، خدا رو شکر.
‫وای پسرم، اومدی خونه، به جایی که تعلق داری.
‫بریم یه چیزی بدم بخوری. ‫باید غذا بخوری.
‫فقط تو اومدی؟ بابا و وارن کجان؟
‫می‌دونی روی قایقن.
‫یه دونه شیفتش رو هم نباید از دست بده.
‫از پس مخارج برنمیایم. ‫بیا بریم خونه.
‫- ببخشید، استرج. ‫- صبح بخیر، خانم کین.
‫مانسینیر پروئت قرار بود توی ‫کشتی باشه، دیدیش؟
‫نه، احتمالا قراره با کشتی بل ‫دم عصر بیاد.
‫نه، گفت با کشتی بریز میاد.
‫قبل رفتنش توافق کردیم. ‫ندیدیش؟
‫می‌شناسیش که، استرج.
‫بله، درست میگی.
‫
‫شاید بین جمعیت گمش کردم.
‫خیلی‌خب، بریم که ببینیم.
‫
‫سلام.
‫و اینم...
‫ستون فقراتشه و خیلی خوبه.
‫و اینم پای کوچولوشه، ‫یه خورده هم لگد می‌زنه.
‫وایستا اندازهٔ پات رو بگیرم.
‫خیلی‌‌خب، عزیزم.
‫سلام پاکوچولو.
‫تا بیست هفته‌ی دیگه همه‌چیز ‫همون‌طوری که خواستم پیش میره.
‫- اخیراً پریود نشدی؟ ‫- نه.
‫چرا؟
‫- یه خورده خون اونجا بود. ‫- وای خداجون!
‫نگرانش نیستم، خیلی کمه، ‫حواسمون بهش هست.
‫فکر کنم برگشته خونه.
‫طفلکی زنه.
‫پگی؟ خودتی پگی؟
‫- وای خداجون! چی‌کار می‌‌کنی مامان؟ ‫- پگی.
‫نه، مامان، ارنه. ‫دختر پگی، ارن گرین.
‫- ارن گرین رو یادته؟ ‫- سلام خانم گانینگ.
‫اوه.
‫فکر کنم من رو توی ‫اتاق اشتباه گذاشتی.
‫اتاق من طبقه‌ی بالاست.
‫نه مامان، تا یه سال دیگه طبقه‌ی بالا نمیری.
‫نه بعد از اینکه لگنت رو شکستی.
‫هی، پسر خوب.
‫- صبح بخیر کلانتر. ‫- سلام، صبح بخیر انی.
‫امروز رو یکم دیرتر میام. ‫شیفتم رو عوض کردم.
‫راحت باش. ‫آره، ایشون حتما پسرته، رایلی، درسته؟
‫- پاشو پاشو صبح شده جو. ‫- اوه لعنتی.
‫قهوه می‌‌خوری؟
‫- چی‌کارم کردی، شریف؟ ‫- کلانتر.
‫جاخوردم که تو جاخوردی. ‫فکر کردم خودت می‌خواستی اینجا باشی.
‫خیر سرت داشتی دزدی می‌کردی.
‫اونم از بقالی.
‫نیمه‌شب گذشته بود ‫و داشتی می‌خوردی.
‫لب پنجره با پارو نشستی بودی.
‫اگه نشونه‌گیریت خوب بود ‫هنوزم باید شیشه جمع می‌‌کردیم.
‫زندانیم کردی؟
‫خب جو، همون اول فهمیدم ‫فایده نداره جلوت رو بگیرم که مست نکنی.
‫آره، گفتنش برای تو راحته. ‫الله به تو اجازهٔ خوردنش رو نمیده.
‫گفتی یه آلباتروس گنده ‫داشته دنبالت می‌کرد.
‫- ها؟ ‫- آره.
‫گفتی‌ "بال‌هاش اندازه‌ی صندلی بود".
‫والا یه خورده منطقی هم هست، ‫چون آلباتروس بدشانسی میاره.
‫اگه ماهیگیر بودی منظورم رو می‌فهمیدی.
‫
‫آروم باش، گنده‌بک، آروم باش. ‫سلام.
‫به من داشت پارس می‌‌کرد. ‫فقط داشتم رد می‌شدم که پارس می‌کرد.
‫پایک پارس نکرده.
‫گاهی پارس می‌کنه ‫ولی بیشتر سلام می‌کنه.
‫فقط هیکلش گنده‌ست. ‫صداش بزرگتر از اونیه که منظورشه.
‫پارس کرد، با خودم گفتم اگه ‫نزدیک بشم دستم رو گاز می‌گیره.
‫بهت گفته باشم کلانتر ‫واسه‌مون خطرناکه.
‫ببخشید خانم کین. ‫فقط منتظر باباش بود.
‫حرف از خطرناک بودن شد...
‫هی، چی شده بورلی؟ ‫می‌خوای حرف بزنی؟
‫آره، بهش توجه نکن رفیق. ‫زن بدجنسیه، زن بدجنسیه.
‫بابت دعوا ببخشید، جدی میگم.
‫وقتی این سِمَت رو قبول کردی ‫فکر نمی‌‌کردی این‌طور
‫همش سروکارت با من باشه.
‫اگه زیادی بهت فکر کنم ‫ممکنه اذیت بشم.
‫بیا رفیق.
‫فعلا، شریف.
‫مراقب خودت باش، جو.
‫می‌بینمت.
‫آره، خانوادهٔ میلرز پارسال رفتن.
‫حتی شماره‌ای هم ندادن.
‫فکر نکنم دیگه کسی بخواد بفروشتش، ‫همین‌طور گذاشتن رفتن.
‫فرانک توی اُرگن کار می‌‌کنه.
‫توی کارخونه‌ست.
‫به خونه خوش اومدی عزیزم. ‫خوش اومدی.
‫میای؟
‫ببخشید، بابات از این اتاق ‫برای انبار کردن بعضی وسایل استفاده می‌کرد.
‫جای دیگه‌ای نداریم، شرمنده.
‫- راستی راستی نیومد. ‫- همچین برداشتی نکن.
‫الان دیگه خونه‌ای. ‫باهات عادی رفتار می‌کنه، تمام.
‫تو که نمی‌دونی این روزا چه وضعی داریم.
‫بعد نشتی نفت فقط از جا و روزهای ‫مشخصی میشه خرچنگ و ماهی صید کرد.
‫سه سال از اتفاق نشتی نفت می‌گذره، ‫آره خیلی هم بد بود.
‫خدا می‌دونه... چیزی نمی‌شد از ‫آب صید کرد.
‫بابات هر روز که می‌اومد ‫بوی روغن می‌داد
‫حتی بعد اینکه گفتن کامل ‫پاکسازی شده.
‫فکر می‌کردم طرفدارهای محیط زیست ‫هوای ما رو دارن.
‫این محدودیت‌های حفاظتی ‫تا حد کم شدن جمعیت جلو رفت
‫و یهویی محدودمون کردن.
‫ولی نه شرکت نفت رو. ‫ما رو بخاطر قایق‌هامون محدود کردن.
‫هر چقدر اونا بگن ماهی می‌گیریم.
‫ولی اینا که قایق‌ران نبودن. ‫توی این آب‌ها کار نکردن که.
‫آخه اگه بحث کاهش جمعیته
‫بیاین در مورد مردم صحبت کنیم.
‫مردم این جزیره قبلا صدها نفر بودیم.
‫الان چند نفر بیشتر نیستم.
‫اینجا دیگه یه جامعه نیست عزیزم.
‫روحه.
‫- اگه پدرت می‌تونست می‌اومد. ‫- باشه مامان.
‫متوجه شدم که این اولین باره ‫که کلانتر حسن
‫برای همچین توفانی کنارمون هستن
‫و منم با خودم گفتم نیروی جدید ‫بدردمون می‌خوره.
‫ممنون شهردار.
‫به نظر هنوزم توفانی غیر منتظره باشه.
‫خدمات آب و هوایی که میگه توفان شدیده
‫پیش‌بینی کردن فرداشب ‫بیشتر آسیب رو می‌زنه.
‫به گمونم که اتفاق بیفته ‫و همون‌طوری که میگن اتفاق میفته،
‫مهم‌ترین مسئله‌ای که خواستم در موردش ‫صحبت کنم بنزین ذخیره‌ست.
‫استرج؟
‫آره، مطمئن میشم که ‫پمپ‌ها طبق معمول خاموش باشه.
‫فقط قبل از غروب خاموش می‌کنم.
‫تا قایق‌ران‌ها بتونن بعد از ‫حادثه سوخت‌‌گیری کنن.
‫یعنی برق رو تا خود ‫اسکله قطع می‌کنید؟
‫- در هر صورت برق رو از دست میدیم. ‫- اوه آره.
‫پس نظرم اینه که کلاس‌ها رو اگه ‫لازممون شد پناهگاه کنیمشون.
‫- می‌‌تونیم... ‫- ببخشید.
‫شما تازه اومدی، انتظار هم نمیره ‫که این رو بدونی،
‫ولی کلیسای سینت پاتریک ‫همیشه پناهگاه ماست.
‫مثل همیشه طبق قانون ‫تخت‌‌خواب آماده می‌کنیم.
‫خب... الان تفرجگاه جدید داریم.
‫کارش کامل تموم نشده، ‫ولی تقریبا تمومه و دوبرابر بیشتر مقاومه.
‫فکر نکنم مقاومت دوبرابر تفاوت ‫آنچنانی ایجاد کنه.
‫وقتی محاسبه می‌کنی...
‫- ببخشید خانم کین، نمی‌دونستم. ‫- لزومی به عذرخواهی نیست.
‫دلیلی نداره.
‫خیلی‌خب...
‫شما هم یادتون باشه
‫مگر اینکه برنامه‌تون این باشه که ‫سوار کشتی بشید تا به مسجد برید،
‫شما هم باید کنار ما دعا کنید.
‫البته قدمتون هم روی چشم ما جا داره.
‫ممنون.
‫اگه اوضاع وخیم شد ‫به همه میگیم برن به کلیسای سینت پاتریک.
‫خودشون می‌دونن.
‫فهمیدم، حالا بیاین در مورد قایق‌ها صحبت کنیم. ‫با ایمن‌سازی اسکله شروع می‌کنیم.
‫هر چند وقت یه بار به ‫منطقه‌ی مرکزی میری.
‫هفته‌‌ای یه بار.
‫وارن غذات رو بخور.
‫اشکالی نداره... جلسه‌ی معتادان گمنامه.
‫بخشی از قرارمونه. ‫شرط آزادی مشروطه.
‫وارن.
‫امروز چطور بود؟ مدرسه چطور بود؟
‫خوب بود. ‫خانم گرین بیشتر در مورد توفان صحبت کرد.
‫خانم گرین؟ ‫اون پیری هنوزم درس میده؟
‫نه، خانم گرین پیر بهار بود ‫که فوت کرد.
‫این خانم گرین جدیده، دخترشه.
‫- اِرن برگشته؟ ‫- اوهوم.
‫خواستم بهت بگم. ‫چند ماهی هست برگشته.
‫توی خونه‌ی پگیه. ‫همون کار سابقش رو هم داره.
‫نمی‌دونم تا کی اینجاست
‫ولی خیلی خوبه که یه نفر ‫به جزیره نقل مکان کرده.
‫- جوون هم که هست. ‫- امم...
‫قبلا کجا بوده؟ ‫چی‌کار می‌کرده؟
‫به گمونم باید از خودش بپرسی.
‫یه کاری رو مطمئنم که انجام می‌داده.
‫- وارن. ‫- وارن؟ خودش بهمون گفت.
‫تازه خودش نشون داد
‫راز هم که باشه ‫زیاد نمیشه مخفیش کرد.
‫هر اتفاقی که موقع فرارش افتاده
‫الان دیگه خانمی شده برای خودش ‫و معلم خوبی هم هست
‫و سعادتمند هستیم که برگشته.
‫دختر دست و دلبازیه. ‫در واقع فردا می‌بینیش.
‫مثل مادرش هر هفته ‫سمت راست صندلی آخر می‌شینه.
‫- فردا؟ ‫- توی کلیسا.
‫برنامه نداشتم... که به کلیسا برم.
‫لوس نشو دیگه. ‫معلومه که میری.
‫نه، شرایط من تغییر کرده مامان. ‫من دیگه اون آدم سابق نیستم.
‫خب، ببین، مانسینیر پروئت ‫قبل رفتن به سفر گفت...
‫واسه مسافرت یه ذره پیر نیست؟ ‫الان باید 80 سالش باشه.
‫خب، اعضای کلیسا براش پول جمع کردن.
‫- دو هفته در سرزمین مقدس بوده. ‫- وای خدا.
‫تمام عمرش رو در جزیره بوده
‫و قسمتش شد که پا روی قدم‌های واقعی ‫مسیح بذاره.
‫- آره. ‫- با خودمون گفتیم قبل اینکه...
‫با توجه به وضعیت سلامتیش ‫موندم چطوری گذاشتن بره.
‫باید شانس بیاری که وقتی هم‌سن اون ‫شدی سالم باشی.
‫یارو عقلش رو از دست داده.
‫نون متبرکه رو توی مراسم ‫سه بار نگه داشت.
‫- یادآوریش هم حالم رو بد می‌کنه. ‫- برای همه‌مون یه لحظاتی پیش میاد.
‫ملت دیدنش که شبا پرسه می‌زنه،
‫اونم آخرای شب.
‫مثلا نیمه‌شب، توی بندر، اسکله، بقالی.
‫خودت دیدیش وارن؟ ‫مطمئنی خودش بود؟
‫نه، مطمئنم یه پیرمرد ‫هشتاد سالهٔ دیگه بود
‫که مثل پروئت یه کلاه و پالتوی بلندی داشت.
‫اگر بازم جای دیگه‌ای می‌رفت،
‫جاش توی جزیره پیش خودمونه.
‫نه اینکه اسقف اعظم بازنشستش کنه ‫که تو خونه ول بچرخه.
‫خدا می‌‌دونه اگه نبود ‫کی رو می‌فرستادن؟
‫اگه ما یکم هواش رو داشته باشیم...
‫عملا نصف اوقات خودمون ‫دور میز عشای ربانی می‌گردونیمش.
‫این حرفت درست نیست.
‫بیخیال، خادمین محراب رو که نمی‌تونی گول بزنی.
‫- تو بخورسوز رو می‌بری؟ ‫- آره.
‫من که طَمَع نمی‌کردم بیشتر از ‫محراب‌داری کاری داشته باشم.
‫کسی از محراب‌داری که ‫شأنیتش پایین میاد خوشش نمیاد.
‫فقط بخاطر دخترا بود که ‫این کار رو می‌‌کردم.
‫می‌دونی، یونیفرم داشتم.
‫
‫بامزه نیست.
‫اصلا بامزه نیست.
‫بعد اون کارت میای سر میز می‌شینی و...
‫بعد اون کاری که کردی
‫میگی‌ "کلیسا برام خوب نیست"؟
‫و خادمین محراب و ‫مانسینیر پروئت رو مسخره می‌کنی؟
‫نه، نه.
‫فردا باید کلیسا بری رایلی.
‫- بابا... ‫- بقیه‌ی یک‌شنبه‌ها رو هم میری.
‫برام مهم نیست دلت با رفتن به اونجا نیست ‫یا که حالش رو نداری.
‫فکر کن شرط آزادی مشروطته.
‫مانسینیر!
‫مانسینیر، اومدید خونه. ‫خوش برگشتید!
‫خیالم راحت شد که حالتون خوبه. ‫امروز صبح منتظرتون بودم.
‫اون‌طور که توافق کردیم ‫توی کشتی بریز نبودید.
‫فکر کنم یادتون رفته که...
‫ولی روحت هم خبر نداره ‫روی اسکله مثل
‫همراه مجلس پایان تحصیل که ‫وایستاده بودم چطوری شده بودم.
‫اوه این کلانتر جدید رو که اصلا باورت نمیشه.
‫عمر شریف یا هر چیزی که اسمشه.
‫می‌خواد مدرسه ‫پناهگاه جدید برای توفان باشه.
‫اوه!
‫همه‌چی روبراهه؟
‫آره، خوبم.
‫بعد از اون حادثه مادرت ‫هر روز به کلیسای سینت پاتریک میره.
‫حتی اگر مراسم نبود ‫می‌رفت برات دعا می‌کرد.
‫- هر روز. ‫- من...
‫ازش عذرخواهی می‌‌کنم بابا.
‫
‫مامان اومد دنبالم.
‫ببخشید اوضاعمون بعد از نشتی نفت وخیم شده.
‫که کلیسا مناسب تو نیست، ها؟
‫نه، نیست.
‫
‫پس موقع مراسم باید عقب بشینی، ‫درستش همینه.
‫به گمونم اعترافی نداشتی و ‫اعتراف نمی‌کنی.
‫همین مادرت رو ناراحت می‌کنه،
‫نون عشای ربانی رو که نمی‌‌خوری ولی...
‫اگرم بخوری کار محترمانه‌ای نیست.
‫خیلی‌خب.
‫شب خوش.
‫خیلی‌خب.
‫- گوشی بی گوشی. ‫- باشه، باشه.
‫نمی‌خوام صدای پیام دادنت رو بشنونم.
‫صدای پیام دادنت رو می‌شنوم.
‫کلانتر صدای هر چیزی رو می‌شنوه.
‫باشه، بابا.
‫مادرت ببوس.
‫- شب خوش بچه. ‫- شب بخیر، پدر.
‫فقط ده دیقه بعدش گوشیت رو خاموش کن!
‫نترس مامان، منم.
‫اتاقم.
‫یه پله... یه پله بیا پایین.
‫آسمون شب که سرخ باشه ‫ملوان شاده
‫آسمون صبح که سرخ باشه
‫- ملوان گوشزد میشه. ‫- درسته.
‫با قایق کمتر از یک ساعت ‫برامون طول کشید.
‫مطمئنم توفان اون‌قدری که میگن بد نیست. ‫انگاری هیچ‌وقت زیاد بد نیست.
‫بابای من که پنجره‌ها رو تخته نزده
‫عملا داره پیاز داغش رو زیاد می‌کنه، ‫خودت می‌دونی یعنی چی دیگه.
‫- تُنگچه‌ها رو پر می‌کنی؟ ‫- آره.
‫یه نفر از قبل پر کرده.
‫صبح همگی بخیر.
‫امروز هفتمین یک‌شنبهٔ وقت دعاست.
‫اسم سرود آغازینمون ‫"ایمان به پدرانمون" هستش
‫که سرود شمارهٔ 787 در کتاب سرود قرمزه.
‫♪ ایمان پدرانمون هنوزم پابرجاست ♪
‫♪ با وجود سیاه‌چاله ♪
‫♪ آتیش و شمشیر ♪
‫♪ اوه چقدر که قلب‌هامون ♪
‫این کیه؟
‫♪ با شادی بلند می‌تپه ♪
‫♪ هر جا که این کلمه‌ی باشکوه رو می‌شنویم ♪
‫♪ ایمان پدرانمون، ایمان مقدس ♪
‫♪ تا هنگام مرگ بهش پایبندیم ♪
‫صبحتون بخیر.
‫می‌دونم انتظار نداشتید که من رو امروز صبح ببینید.
‫من پدر پال هیل هستم
‫و اُسقف اعظم من رو فرستاده ‫تا جای مانسینیر پروئت رو به مدت چند هفته پر کنم.
‫توی سفرشون متأسفانه مریض شدن.
‫حالش خوبه.
‫در بیمارستان منطقه‌ی مرکزی ‫در حال بهبودی هستند.
‫بهتره که ایشون در جزیره نباشند
‫و بعضیا متوجه وضعیت ایشون ‫در سفر شدن برای همین...
‫اسقف اعظم ازم خواست که پا پیش بذارم ‫تا وقتی که دوباره حالشون خوب بشه،
‫ولی خاطرجمع باشید که اصلا ‫جای نگرانی نیست.
‫شما کشیش خودتون رو از دست نمی‌دید. ‫بهتون قول میدم.
‫این وضعیت موقتیه
‫و باعث افتخارمه که اینجا ‫پیش شما در کلیسای سینت پاتریک باشم.
‫فقط بدونید که من برای کمک اینجام ‫و بی‌صبرانه منتظر آشنایی با همتون هستم.
‫"به نام پدر، پسر و روح‌ القدس."
‫"رحمت مسیح و عشق خدایمان"
‫"و روح‌القدس همراه شما باشد..."
‫"نان را برداشت و تشکر کرد."
‫"نان را تکه کرد و به حوّاریون داد و گفت"
‫"همگی این را بگیرید و بخورید."
‫"این بدن من است ‫که برای شما فدا می‌شود"
‫"وقتی شام تمام شد، جام را برداشت"
‫"دوباره تشکر و قدردانی کرد و ‫به جام را به حوّاریون داد و گفت"
‫"همگی این را بگیرید ‫و از آن بنوشید."
‫"این خون من است زیرا که خون من است در عهد جدید"
‫که در راه بسیاری ‫به جهت آمرزش گناهان ریخته می‌شود."
‫این کار را به یاد من انجام دهید."
‫- بدن مسیح. ‫- آمین.
‫- خون مسیح.
‫بدن مسیح، بدن مسیح.
‫خون مسیح.
‫- بدن مسیح. ‫- رایلی.
‫من همین‌جا می‌شینم.
‫بدن مسیح.
‫خون مسیح، ارن گرین.
‫بدن مسیح.
‫خون مسیح.
‫دیشب توی خونه‌ی کشیش دیدمش.
‫راجع به خیلی چیزا صحبت کردیم،
‫فقط راجع به روند کار اینجا باهاش صحبت کردم.
‫مانسینیر عاشقشه ‫و علتش رو هم می‌فهمم.
‫- لیزا اسکاربرو! ‫- اسمم رو از کجا می‌دونی؟
‫تعریفت رو از مانسینیر شنیدم.
‫گفت که توی مراسم روزانه می‌بینمت ‫و اینکه شاید فقط خودمون نفر باشیم.
‫پدر، وید اسکاربرو هستم و ‫همسرم دالی.
‫- خیلی خوشحالم از دیدنتون. ‫- همچنین آقا و خانم شهردار.
‫ببخشید که این‌طوری جا خوردید
‫اُسقف اعظم بایستی مستقیما ‫با شما تماس می‌گرفتن.
‫لطفا منو وید صدا کنید.
‫گالی، خیلی خوشحالم که ‫آدمای جدید می‌بینم.
‫به پات خوش اومدی، ‫البته به همین چیزی که ازش مونده.
‫کراک پات!
‫آره خب، اسم قشنگیه، آره.
‫ولی می‌دونی، همین‌طوره. ‫کم‌کم با هم کنار میایم.... ‫(melting pot اصطلاحه که یعنی با هم کنار میان)
‫حتی پینیاتا داریم.
‫با طعم‌ها مختلف
‫که با یک چوب خیلی گنده ‫همیشه له میشه.
‫خوشحال میشیم شما رو ‫به یک آب‌پز دعوت کنیم.
‫- انی فلین هستم، پدر. ‫- انی فلین.
‫- ایشون هم همسرم هستن، اِد. ‫- اِد فلین.
‫پدر.
‫دیدم شما پشت جمعیت بودی.
‫بهتره احساساتت رو نشون بدی، نه؟
‫پسرم رایلی...
‫فعلا نمی‌‌خوام از خدا ‫تقاضای بخشش کنم.
‫هی نگاه کن، ‫به نظرم عالیه.
‫از قضا منم زیاد به درد کسایی که ‫توی این حال هستن نمی‌‌خورم.
‫مسیح هم
‫زیاد علاقه‌ای به همچین آدم‌هایی نداشت.
‫نه، به ظاهر مستقیم سمت کسایی می‌رفت که ‫در ای حال نبودن.
‫ولی خب از قضا معلوم شد که اشخاص دلپسندش هستن. ‫همین‌ها رو دوست خطاب می‌کرد.
‫آره، می‌تونیم کنار بیایم.
‫آره، به کراک‌ پات خوش اومدید.
‫غافلگیر شدم که ‫ترجمهٔ قدیم رو دوباره شنیدم.
‫- ده سالی هست که نشنیده بودیم؟ ‫- آره.
‫نمی‌دونستم هنوزم ترجمهٔ قدیم رو می‌خونید.
‫متوجه شدید ها؟ می‌دونم کتاب جدید ‫به متن لاتینی نزدیک‌تره ولی...
‫خب، خب، خب.
‫پسر دست و دلباز اومده.
‫نه، به نظرم ‫تو دست و دلبازی.
‫من که آبروی خانواده‌م رو بردم.
‫تا خونه همراهیت کنم؟
‫آره، بریم.
‫کجا بودی؟
‫نیویورک بودم، بالاایالت نیویورک.
‫فکرش رو می‌کردم.
‫وقتی که فرار کردی حرف از من ‫افتاده بود سر زبون همه.
‫خیلی از مردم یه نظریه‌هایی داشتن ‫و بیشترشون گفتن رفتی هالیوود
‫ولی یکی از حدس‌هام همین بود.
‫چرا؟
‫پل‌های سرپوشیده.
‫- یادته؟ ‫- آره.
‫خیلی خیلی وقت پیش این رو بهت گفتم.
‫اونجا شروع نکردم.
‫رفتم جنوب بعد رفتم غرب.
‫یه مدتی رو هم آستین بودم. ‫و عضو یک گروه راک شدم.
‫نه بابا!
‫چقدر که احمق بودم.
‫
‫فکر کنم جفتمون احمق بودیم.
‫خودمون رو ببین، برگشتیم سر خونه‌ی اول. ‫همون‌جایی که قسم خوردیم هیچ‌وقت برنگردیم.
‫خودت چی‌کار کردی؟
‫رفتم شیکاگو.
‫- البته عضو گروه راک نشدم. ‫- اوهوم.
‫کارای اقتصادی می‌کردم. ‫دانشگاه رفتم، بیش از حد مهمونی می‌رفتم.
‫عجب!
‫یه مدتی خوب پول درآوردم.
‫تو کار سهام بودم، بعد ‫استارت‌آپ ولی بعدش...
‫همه‌چی از بین رفت.
‫- ازدواج کردی؟ ‫- نه، نه، تو چی؟
‫عملا آره...
‫ولی دیگه تموم شد. ‫داستانشم مفصله.
‫جا خوردم توی کلیسا دیدمت.
‫آره، منم همین‌طور.
‫فکرش رو نمی‌کردم ‫ولی به من که خوش گذشت.
‫دیدم موقع مراسم اون پشت بودی.
‫عجیبه، اکثر مردم خدا رو توی زندان پیدا می‌‌کنن.
‫خب، تو همیشه راه خودت رو می‌رفتی.
‫آره، ولی به نتیجه‌ای نرسید.
‫همون شب اول انجیل رو گذاشتم کنار ولی...
‫یهویی نبود.
‫تحقیق کردم، واقعا تحقیق کردم.
‫توی زندان وقت برای خوندن هست ‫و همشون رو خوندم
‫تورات، قرآن، تلمود، دائو ده جینگ.
‫یهودیت، بودایی، اسلام، جینیسم.
‫فهمیدم اگه بخوام دنبال خدا بگردم ‫باید همه جا رو بگردم.
‫آخرش هم شدم کافر.
‫چی؟
‫مثلا من باید کافر باشم و تو ‫خادم محراب باشی.
‫مامانم هیچ‌کدوم از اینا رو باور نمی‌کنه.
‫باردار هم که هستی.
‫آره، باردارم.
‫مطمئنم داستان داره.
‫هم داره هم نداره.
‫پاکوچولو جونم رو نجات داد.
‫چیز دیگه‌‌ای برای عصر نیاز ندارید، پدر؟
‫برای توفان...
‫اوه نه، ممنون، خانم کین.
‫میشه یه چیزی ازتون بپرسم؟
‫ببخشید، قصد ندارم...
‫فقط اینکه شما لبادهٔ طلایی رو ‫امروز پوشیدید.
‫بله همین‌طوره.
‫مگه این لباس برای مهمونی‌ها و...
‫نباید امروز لباس سبز رو بپوشید؟
‫امروز روز دعاست. ‫هفتمین یک‌شنبهٔ زمان دعاست.
‫نه متأسفانه نتونستم لبادهٔ سبز رو ‫امروز صبح پیدا کنم.
‫شاید مانسینر پروئت
‫بخاطر وضعیت روانیشون یه جای ‫عجیب و غریب گذاشتنش.
‫فقط با خودم گفتم این بهتر از ‫بیژامهٔ خودمه.
‫واقعیتش فکر نمی‌کردم کسی متوجه بشه.
‫در آینده اگر مسئله‌ای بود ‫بهم بگید.
‫من بخاطر همین اینجام. ‫می‌تونم لباس بیشتری هم سفارش بدم.
‫مطمئنم پیداش می‌کنم فقط ‫یکم زمان‌ می‌خوام که کمد‌ها رو بگردم.
‫البته.
‫عالی بود.
‫عصر خوبی داشته باشید، پدر. ‫خوشحالم که اینجا اومدید.
‫اوه، ممنون.
‫شما هم همین‌طور.
‫حتما عجیبه که با نبود مادرت زندگی کنی؟
‫خیلی بهتر از موقعیه که زنده بود. ‫توی همون خونه‌ای؟
‫آره.
‫حتما عجیبه.
‫- اتاق کوچیک، تخت‌خواب یک نفره. ‫- راسش عادت کردم دیگه.
‫تو برگشتی اینجا...
‫یعنی از عمد به اینجا برگشتی.
‫چرا؟
‫حالت چطوره رایلی؟
‫می‌گذرونم.
‫نه، منظورم اینه حال خودت چطوره؟
‫نمی‌دونم.
‫یه جورایی...
‫یه جورایی مسئله همینه. ‫نمی‌دونم، چه می‌دونم والا.
‫توی زندان راحت بود. ‫کار داشتم، می‌دونی؟
‫روزهای حبس رو بشمار، ‫بخور، بخواب، بخون.
‫همه‌چی دقیق مشخص و مرتبه ولی اینجا...
‫اینجا...
‫هیچی ندارم.
‫قراره کار گیرم بیاد؟
‫برم دانشگاه؟ ‫نه پولی دارم نه امیدی، فقط...
‫فقط جسماً وجود دارم.
‫همین، من...
‫اصلا هدفی ندارم.
‫توی خونهٔ والدینم میشینم، نفس می‌کشم
‫و هیچ هدفی نسبت به کسی ندارم، فقط....
‫زندگی می‌کنم.
‫و بدترین قسمتش همینه ‫چون من نباید زنده باشم، اِرن
‫نمی‌دونم
‫اینجا چی‌کار می‌کنم.
‫می‌‌خورم، می‌خوابم.
‫ نمی‌دونم.
‫الان برم خونه شام می‌‌خورم، ‫منتظر این توفان لعنتی می‌مونم.
‫آ باریکا!
‫همین کار رو بکن.
‫از توفان امشب جون سالم به در ببر و فردا...
‫فردا می‌فهمی باید چی‌کار کنی. ‫یه برنامهٔ دیگه پیدا کن.
‫متأسفم.
‫بخاطر بدبختی که کشیدی.
‫خیلی خیلی متأسفم.
‫فقط...
‫فقط همینه، ‫همین بزرگه.
‫اون کوچیکا رو خودم می‌تونم جایگزین کنم، ‫فقط همین یکی نمیشه.
‫آره، خیلی‌خب.
‫- چه اتفاقی داره میفته؟ ‫- مامان، چیزی نیست.
‫خدا شاهده بیرون بود، ‫لب ساحل قدم می‌زد.
‫چی؟ نه، اون توی منطقه‌ی مرکزیه.
‫خیلی‌خب، شایدم برگشته
‫یکی از ورد‌هاش رو خونده ‫و داره راه میره.
‫- من که چیزی نمی‌بینم. ‫- من که نمی‌بینمش.
‫نه، خدا شاهده کلاه و پالتوش بود. ‫لباسش رو می‌شناسم، خودشه.
‫نه، توی منطقه‌ی مرکزیه.
‫پروئته!
‫عزیزم، چشمای من که مثل سابق نیست...
‫پدر پروئت!
‫مانسینیر!
‫مانسینیر! مانسینیر!
‫پدر!
‫تلفن‌‌ها قطعه.
‫باید بریم به خونه‌ی کشیش ‫و این مسئله رو حل کنیم.
‫مطمئن بشیم حالش خوبه.
‫من باید یه سر به قایق بزنم.
‫بابا، قضیه چیه؟