‫گاهی اوقات حس می‌کنم ‫با تمام دنیا درافتادم
‫چطور؟
‫اوضاع با گریس پیچیده شده
‫نمی‌تونی همه چی رو کنترل کنی
‫کلویی از کنترل خارج شده ‫منو سرزنش می‌کنه برای...
‫نمی‌دونم، همه چی، فکر کنم
‫من نخواستم دخترت باشم...
‫و مطمئنم نخواستم ‫موهبت‌های تو رو داشته باشم
‫براندون بلک‌استار رو کشت...
‫یه نسخه یا هر چی، و ‫حس نمی‌کنه کار اشتباهی کرده
‫هفتاد و هشت درصد ‫از کشور موافقن
‫هفتاد و هشت درصد از ‫کشور باور دارن...
‫که اصولی که تمام عمر ‫باهاشون زندگی کردم...
‫یه جورایی بی‌معناس
‫پس...
‫جوابشو میده؟
‫پس با آمار و ارقام ‫هم رابطه داری؟
‫دعواهایی که با ‫مهمترین سه نفر...
‫زندگیت داری لیست کردی...
‫و حالا دعوایی که درشی ‫یه درصد داره
‫نظری داری که چرا ‫این شماره اینقدر برات اهمیت داره؟
‫چون انجام دادن کار خوب ‫چه فایده‌ای داره...
‫اگه هیچکس خوب ندونتش؟ ها؟
‫یادت میاد کی ‫این تفکر انجام کار خوب...
‫اینقدر در زندگیت مهم شد؟
‫ببین...
‫چند روز بعد از مرگ پدرم...
‫کف اتاق‌خوابش با ‫یه بطری ویسکی نشستم
‫- سال 29 بود، درست بعد از تصادف؟ ‫- آره، بعدش
‫- ویسکی رو از کجا اوردی؟ ‫- چه اهمیتی داره؟
‫خب، آدم خوبی هستی
‫ممنوعیت الکل تا ‫سال 33 برداشته نشد
‫ادامه بده
‫اونجا با ویسکی بابا نشسته بودم...
‫و مقاله‌ای که گریس ‫در موردش نوشته بود...
‫بعد از خوندن هر پاراگراف یه جرعه می‌خوردم، ‫تمام چیزهایی رو خوندم...
‫که پدرم انجام داده ‫و من خبر نداشتم
‫همونجا تصمیم گرفتم...
‫که اگه هیچ چیز ‫ناامیدی و خیانت رو از بین نمی‌برد...
‫مسیری متفاوت رو پی می‌گرفتم
‫می‌خواستم گناهان پدرم رو برعکس کنم...
‫با بودن هر چیزی که اون نبود
‫با خوب بودن
‫پس، مادر و من هر دو ‫موافقیم که اتاق رقص معرکه‌س
‫پس میگم، قبولش کنیم
‫بعدش دری توی دیوار باز میشه...
‫و یه مرد کوچیک با ‫کلاهی بزرگ وارد میشه...
‫اصرار داره که همونجا ‫به 500 دلار نقد بدیم...
‫انگار که اصلا نشنیده ‫کشور در رکود قرار داره
‫وقتی ازش پرسیدم چرا ‫ضروریه، میگه به خاطر مشروب
‫قرار نیست که عروسی ‫بدون مشروب باشه، نه؟
‫کاشف به عمل اومد فرمونت ‫رو مافیا اداره می‌کنن
‫دور و دور...
‫چیه؟
‫متاسفم، جین
‫الان خونه‌ای
‫فقط همین مهمه
‫اگه یکی نزدیک بشه چی؟
‫شلدون؟
‫همیشه یکی نزدیک میشه
‫پس، فرمونت از گزینه‌ها حذف شد؟
‫جاش خیلی قشنگه ‫میریام در موردش حق داشت
‫می‌شنوی؟ صدای زنگ رو؟
‫- شاید بتونی راضیش کنی قیمت رو بیاره پایین ‫- نمی‌تونم. جلسه با هیئت مدیره دارم
‫زنگ بزن و مرخصی بگیر
‫- می‌دونی از کجا شروع کنی ‫- بیست‌وهشت
‫می‌دونی کجا بری ‫می‌دونی کجا
‫- سی‌وچهار ‫- منتظرتن
‫چهل‌وهفت
‫شلدون، زمان داره تموم میشه!
‫- شونزده ‫- شل؟
‫- پیدامون کن ‫- شلدون!
‫منتظریم
‫ساعت بابا؟
‫هماهنگ‌کننده کلینیک، ‫داخلی 5465
‫چیزی رو برداشتی ‫که مال خودت نیست
‫و حالا می‌خوای چه کار کنی، عوضی؟
‫هی، چی شد؟ ‫تراکتور دوباره خراب شده؟
‫هی
‫نه، فقط می‌خواستم ‫دست‌هامو کثیف کنم
‫کجا بودی؟
‫آتشفشان در نوسا تنگارا فوران کرد
‫روستایی‌ها رو بردم بیرون، ‫مواد مذاب رو به اقیانوس هدایت کردم
‫آره
‫عکس‌های قشنگی گرفتم. ‫می‌خوای ببینی؟
‫آره، خیلی دوست دارم ‫فقط بذار زمین اینجا رو تموم کنم
‫خب، چرا براندون رو ‫برای کمک نیاوردی؟
‫اینجا نیست
‫داره گشت می‌زنه؟
‫فرستادمش به اتحادیه ‫تا کالبدشکافی بلک‌استار رو ببینه
‫واقعا؟
‫باید ببینتش، گریس
‫خب، شلدون، راستش ‫نباید تنهایی این تصمیم رو بگیری
‫اینجا نبودی
‫مزخرفه
‫ببین، باید ببینه ‫کارهاش عواقبی داره
‫این درس نیست. مجازاته
‫از کی تا حالا ‫این دو تا با هم فرق دارن؟
‫شلدون، خودش می‌دونه ‫که گند زده و ناامیدت کرده
‫یوتوپیایی‌ها رو ناامید کرد
‫اصلا متوجه نمیشم...
‫چطور به خاک مالیدن دماغش ‫اوضاع رو بهتر می‌کنه
‫توله‌سگ نیست، باشه؟
‫باید مسئولیت‌پذیری ‫و جوابگویی رو یاد بگیره
‫فقط یه پسر بزرگ نمی‌کنیم
‫آره، خب، داریم ‫یه انسان رو بزرگ می‌کنیم
‫گاهی...
‫فکر کنم یادت میره...
‫که این دو تا با هم فرق ندارن
‫عوضی قرار بود یه ‫ساعت پیش اینجا باشه
‫آره، همیشه دیر میاد
‫دوست داره با ‫هیجان وارد بشه
‫تو اوضاعت چطوره؟
‫ای کاش اینقدر همه این ‫سوال رو ازم نمی‌پرسیدن. خوبم
‫لحنت یه چیز دیگه میگه
‫مدام نبرد رو ادامه میدم...
‫بارها و بارها توی سرم ‫و هر بار وضوحش کمتر میشه
‫تو بودی چه کار می‌کردی، عمو والت؟
‫به اندازه‌ی تو قوی نیستم...
‫یا به اندازه‌ی پدرت. هیچکس نیست
‫این جواب من نیست
‫آره، چون راستش...
‫جوابی ندارم
‫فقط می‌دونم اینجاییم
‫تصمیم گرفتی. ما اینجاییم
‫هیچی نمی‌تونه تغییرش بده
‫بهت گفتم
‫براندون!
‫از وقتی بچه بودی ‫تو رو ندیدم
‫- آقای ولف ‫- لطفا بگو بارناباس
‫در اصل خونواده‌ایم
‫اگه مادرت شعور داشت، منو ‫بابا صدا می‌کردی
‫میشه عوضی بودن رو کنار بذاریم؟ ‫بریم سر اصل مطلب، بارناباس
‫مجبورم نکن لباس‌هاتو ‫تبدیل به بخار کنم، والتر
‫هیچکس دوست نداره ‫آلت آویزون و ناراحتت رو ببینه
‫سلام، عشق‌های من!
‫لطفا، بلند نشین
‫فیتز، شروع کن
‫باشه. زره با زره ‫اصلی بلک‌استار یکیه
‫با بافت زیرش یکی میشه...
‫باعث میشه غیرممکن ‫باشه بدون خراب کردن...
‫بله. بله. خیلی سخت و ‫فراتر از توانایی‌های معمولی توئه
‫همه، لطفا عقب وایستین...
‫مگه اینکه دوست داشته باشین ‫اندام تناسلی‌تون تشعشعی بشه
‫- بافت رو تیکه پاره می‌کنی ‫- ساکت باش
‫یکم سخت‌تر از اینه که ‫یه لامپ انسانی باشی
‫روده بزرگ، 7200 گرم ‫خدایا! چه مادر بزرگیه
‫داره جا می‌افته، نه؟
‫کمکم کن کبد رو شل کنم
‫- چرا بیرون واینمیستی؟ ‫- راحتم
‫اگه قراره حالت بد بشه، ‫لطفا از من دور شو
‫فقط می‌تونم ماده ‫غیرارگانیک رو تغییر بدم
‫و این کت کشمیر ایتالیاییه
‫صبر کن. به یه چیزی خوردی
‫اون دیگه چیه؟
‫بارناباس؟
‫یه لحظه
‫جالبه
‫حالا، اون فرق داره
‫فقط بهمون بگو ‫به چی نگاه می‌کنیم
‫صبر کن
‫یه چیز دیگه هم هست
‫یه چیزی داخلشه
‫آقای سمپسون؟
‫بله
‫در اتاق اصلی منتظر شماست، قربان
‫خب، ممنون، کاتبرت
‫حق داشتی، جورج ‫خونه‌ی روستایی واقعیه
‫این، روی میز خونوادگی ‫در سردابه نوشته شده بود
‫طول و عرض جغرافیاییه
‫اقیانوس اطلسه ‫یه چیزی اون بیرونه، جورج
‫فکر کنم جریان همه اینا همینه
‫خونواده‌ی کشاورز اونجا ‫دور یه میز قدیمی نشسته بودن
‫- و وقتی دیدمشون... ‫- اونجا چه کار می‌کردن؟
‫چی؟
‫خونواده، گفتی خونواده ‫در سردابه بود
‫اونجا چه کار می‌کردن؟
‫اونا...
‫کشاورز خیلی پیش از ‫اینکه برسم کشته بودشون. و بعدش...
‫درست جلوی من تفنگ ‫رو به طرف خودش گرفت
‫واقعیه، جورج. دیوونه نیستم
‫یه چیزی...
‫نمی‌دونم
‫صدام می‌زنه، همه‌مون رو
‫- همه‌مون؟ ‫- بله
‫خونواده‌ی مرده‌ی کشاورز...
‫یهو، دیگه اونجا نبودن
‫و دور میز با والت نشسته بودم...
‫یه بچه از آسیاب...
‫زن خبرنگاری که ‫مقاله رو در مورد بابا نوشته بود
‫چند تا مرد دیگه بودن ‫که نشناختم‌شون
‫یکی‌شون شاید ‫ناخدای یه کشتی بود
‫اون یکی دیگه رو نمی‌دونم
‫اما بعدش تو بودی، جورج ‫تو هم اونجا بودی
‫- مرده بودیم؟ ‫- نه
‫اما جای آدم‌های مرده نشسته بودیم
‫- می‌دونم چقدر به نظر... ‫- مطمئن نیستم بدونی، شل
‫ببین، رویاها، الگوها، ‫هر چیزی که دیدم...
‫فکر کنم همه قسمتی از ‫یه پازل، یه جور معما هستن
‫و همه چی به این میرسه
‫خیال می‌کنی وسط اقیانوس چیه؟
‫نمی‌دونم، جورج، ‫اما یه چیز خاصه...
‫چیزی که دنیا رو عوض می‌کنه
‫می‌تونم حسش کنم
‫کمکم می‌کنی؟
‫چند وقته دوستیم؟
‫حس می‌کنم ابدیه
‫اگه با همچین داستانی ‫می‌اومدم پیشت چه کار می‌کردی؟
‫خب، حرفتو باور می‌کردم...
‫چون دوست منی، ‫و همیشه خواهی بود
‫پس جوابت اینه
‫از رویات برام بگو
‫همیشه یکسانه؟
‫کم و بیش، آره
‫روی پشت‌بوم تلو تلو خوردم...
‫انگار گم شدم و ‫تصادفی سر از اونجا دراوردم
‫و می‌بینمش...
‫با لباس‌های کهنه...
‫انگار نمی‌دونه وعده‌ی ‫بعدی غذا از کجا میاد
‫برمی‌گرده بهم نگاه می‌کنه...
‫و...
‫توی چشم‌هاش معلوم نبود ‫منو شناخته
‫حس می‌کنم نمی‌دونه من کیم
‫و گفتم، بابا، منم. شلدونه
‫اما فایده نداره. بابا، منم ‫بابا، منم. شلدونم
‫بعدش برمی‌گرده و از ‫لبه‌ی ساختمون دور میشه
‫نه! نرو، بابا!
‫سعی کری جلوشو بگیری؟
‫آره
‫هر بار
‫اما هیچوقت سریع نیستم
‫پدرومادرها قرار نیست بچه‌هاشونو ‫به حال خودشون رها کنن
‫برخلاف نظم طبیعیه. وقتی ‫این کار رو می‌کنن...
‫ذهن بچه فقط می‌تونه ‫از یه راه قبولش کنه...
‫که بچه یه کار بد کرده ‫که حقش بوده...
‫که نتونستن جلوشو بگیرن
‫اگرچه، بیشتر کمک‌مون می‌کنه ‫وابستگی‌ت به اصول رو درک کنیم
‫برای تو در چندین سطح عمل می‌کنه
‫آره، راهی درست می‌کنه تا خوب باشی
‫کاملا کاربردی هم هست...
‫که میزان مرگ یا ‫فقدان رو در زندگی‌ت افزایش میده
‫اما در کاری که داری...
‫صددرصد قطعیت وجود داره...
‫که دشمنان تو تلاش می‌کنن ‫زندگی رو ازت بدزدن
‫خب، در این مورد موافقیم، بله؟
‫آره، جک
‫فکر کنم موافقیم
‫خوبه
‫حالا، در زمینه مشابه دیگه...
‫ارتش یا پلیس برای مثال...
‫حق داره در دفاع از خودش ‫یا برای محافظت از بقیه بکشه
‫آره
‫اما برای اعضای ‫اتحادیه عدالت تو...
‫وقتی با چنین تهدیدی روبه‌رو میشن...
‫باید اصول رو یادمون باشه...
‫که یه راه دیگه برای به یاد اوردن توئه
‫نباید بذاریم خشم ‫به ما غلبه کنه
‫پس یه خودشیفته‌ی تمام عیارم؟ ‫داری همینو میگی؟
‫نه، نه، نه ‫فقط امیدواری زنده بمونی...
‫در ذهن آدم‌هایی که دوست داری...
‫طوری که پدرت نتونست
‫دقیقا یکسانن
‫از هر لحاظی یکسانن
‫چطور ممکنه؟
‫خب، من می‌تونم ذهن بخونم ‫تو از چشم‌هات آتیش شلیک می‌کنی
‫پس، همینه
‫و این یکی چی؟
‫چطوری رفته داخلش؟
‫نمی‌دونم
‫اما طوری که ساخته شده، ‫فناوری و طراحیش...
‫فقط یه مرد روی سیاره ‫ممکنه ساخته باشدش...
‫جورج
‫اسکای‌فاکس
‫چرا جورج باید بخواد بعد از ‫این همه سال ما رو بکشه؟
‫و چرا تمام اینا رو داخل ‫یه کپی از بلک‌استار قایم کرده؟
‫هیچکدوم با عقل جور درنمیاد
‫جورج همیشه از پازل خوشش می‌اومد...
‫و منو خوب مسخره می‌کرد
‫مطمئنم عاشق اینه تنها ‫کسی باشه که حرف آخر رو می‌زنه
‫خب، نمی‌تونیم از خودش بپرسیم
‫سالها دنبالش گشتیم ‫و اصلا نزدیک نشدیم
‫شاید یکی باشه که ‫بتونه کمک‌مون کنه
‫مطمئنی اونجاست؟
‫باید حرف بزنیم
‫آیوا
‫خونه
‫گفتم باید حرف بزنیم
‫در مورد پدرته
‫باشه. فقط مرد می‌بینم. ‫این دختره کجاست؟
‫یه جایی همینجاست. نمی‌دونم
‫ببخشید. دنبال گریس ‫کندی هستیم. دیدینش؟
‫وقتی بوی کثافت به مشامم برسه می‌فهمم، لری!
‫زیر دماغم تکونش نده ‫و نگو دسته گله!
‫- بیخیال، گریس، منطقی باش ‫- بیخیال، گریس
‫برو گورتو گم کن، لری...
‫و دست برندار تا ‫کثافت به مغزت برسه..
‫اگه جایی برای مغزت مونده باشه!
‫تو به چی زل زدی، میمون؟
‫عالیه. اگه اومدی از هر ‫چی که دارم شکایت کنی، همینه
‫نه، نه، نه. به خاطر ‫اون نیومدیم، خانم کندی
‫گریس. دوست دارم بعد از اینکه یکی برام قانون شورش رو خوند تشریفات رو بذارم کنار
‫و متاسفم که دفعه‌ی قبل اونطوری ‫رفتار کردم. فقط...
‫یه چیزایی در مورد پدرم نمی‌دونستم و...
‫ببین، احتمالا منم این کار رو می‌کردم، ‫احتمالا کمتر مودب می‌بودم
‫این یکی حرف می‌زنه یا نمایشیه؟
‫- آره، من... ‫- حرف می‌زنه. جورج هاچنس
‫آره
‫در صفحات اجتماعی دیدمت
‫- سیاه و سفید بیشتر بهت میاد ‫- ازش خوشم میاد
‫خب، خوب نگاه کنین، پسرا، ‫چون داره میره بیرون
‫صبر کن. استعفا دادی؟
‫اینم میشه گفت
‫میشه هم گفت سرمایه‌دارها ‫تحمل دوران سخت رو ندارن...
‫پس یکی از کارمندها کم می‌کنن، ‫چون من دامن پامه...
‫و یه مرد عوضی با ‫آلت تناسلی دراز نیستم
‫قابل گفتگوس
‫لیوانم کو؟
‫خانم کندی، اگه ‫چند لحظه بهمون وقت بدین...
‫لیوانم کو؟
‫اگه اشکالی نداره، فرصتی دارم...
‫باشه! باشه!
‫- رفت روی میز ‫- باشه! کی لیوانم رو برداشته؟
‫ایزی
‫- مطمئنی؟ ‫- بله، بله، بله. در سردابه بود...
‫جای بهتری براشه ‫احتمالش کمتر پاتو از جا بکنه
‫شما دو تا علف می‌کارین ‫یا یه کاری دارین؟
‫دوست دارم بهت پیشنهاد کار بدم
‫- به من؟ ‫- منم همین واکنش رو داشتم
‫دارم یه سفر اکتشافی راه میندازم..
‫و دوست دارم ترتیب زمانی ‫هر اتفاقی که افتاده رو مشخص کنی
‫سفر به کجا؟
‫- خب... ‫- چه اهمیتی داره؟
‫بیکاری با نرخ 20 درصد ‫به سمت شمال میاد
‫حتی اگه یه روزنامه دیگه پیدا کنی...
‫بهترین کارها رو به دامن‌پوش‌ها ‫و پاشنه‌بلندها نمیدن
‫پس، اگه با ما بیای، پول می‌گیری ‫و خبری گیرت میاد که یه دنیا ارزش داره
‫چرا نمیذاری لری به خاطرش خفه بشه؟
‫می‌دونی، اگه سریعتر حرف بزنی، ‫زبونت می‌افته روی زمین
‫چرا من؟
‫- پیچیده‌س ‫- ساده‌ش کن
‫- یه رویا دیدم... ‫- از یه آینده‌ی بهتر
‫برای تو، برای کشور، ‫راستش برای همه
‫- درسته ‫- آره
‫پس چی میگی؟ ‫می‌خوای با سطل آشغالت اونجا وایستی...
‫یا می‌خوای به این مردها نشون بدی ‫دختری مثل تو چه کار می‌کنه؟
‫هی
‫برات ساندویچ اوردم
‫ممنون. زیاد گشنه نیستم
‫مطمئنی؟
‫خوبم
‫چرا هنوز اینجایی؟
‫زیاد در موردش فکر کردم
‫اگه بابا بود یا عمو والت...
‫چی می‌شد
‫یا تو
‫چقدر بهتر می‌شد، مامان؟
‫خب...
‫نمی‌شد
‫برای ما نمی‌شد
‫گریس!
‫امیدوار بودم همدیگه رو ببینیم
‫سلام، بارناباس
‫مثل همیشه معرکه‌ای
‫اما باید بگم همیشه ‫ترجیح می‌دادم قرمز بپوشی
‫بارناباس...
‫خوش‌شانسی از ‫قرمز خوشم میاد
‫خب، فکر کنم کارمون اینجا تمومه ‫اتحادیه از کمکت ممنونه
‫فکر کنم راه خروج رو بلدی
‫راستش، والتر ازم دعوت کرد بمونم
‫واقعا؟
‫احتمالش هست بتونم ‫وارد ذهن بلک‌استار بشم...
‫خاطراتش رو بگردم
‫چطوری؟ مرده
‫شاید بتونم قسمت‌هایی از ‫هیپوکامپوس و قشر مغزش رو فعال کنم...
‫اگه بارناباس بتونه ‫نواحی آسیب‌دیده رو دوباره بسازه
‫ترجمه‌ش، بهم نیاز دارین
‫طوری از کنارمون رد شد، ‫انگار اصلا اونجا نبودیم
‫چطور درسته؟
‫خب، یه چیزی پیدا می‌کنیم ‫یکم زمان می‌بره
‫زمان رنگ مردی که کارها ‫رو انجام میده عوض نمی‌کنه
‫باید خوب باشه. ممنون
‫اینجا چه غلطی می‌کنی؟
‫اینا مهمون هستن، پسر! ‫درست رفتار کن
‫- اشکالی نداره، خانم اسمال ‫- توی خونه‌ی من اشکال داره
‫بردی، میشه یه دقیقه حرف بزنیم؟
‫یکم دیگه چای دم می‌کنم
‫مراقب رفتارتون باشین، هر دوتون
‫پسر راست میگه
‫اینجا چه غلطی می‌کنی؟
‫- کار پیدا کردی؟ ‫- اگه پیدا می‌کردیم به تو زل زده بودیم؟
‫باشه، بیاین یه لحظه آروم باشیم، ها/
‫تو رو نمی‌شناسم
‫پس اگه یه لحظه می‌خوای ‫آروم باشی بهتر نیست بری بیرون؟
‫خب، مسئله من نیستم ‫مسئله پسرته
‫- من؟ ‫- توی دردسر افتاده؟
‫نه، نه، نه. دردسر نیست ‫یه فرصته
‫- و دوست دارم بخشی ازش باشی، فیتز ‫- بخشی از چی؟
‫یه سفر. یه قایق با خدمه ‫در مراکش تهیه می‌کنیم
‫- مراکش؟ ‫- فقط گوش بده
‫هیچی از اقیانوس نمی‌دونم...
‫و به لطف کسی هم ‫نیاز ندارم، آقای سمپسون
‫گوش کن، تو به من لطف می‌کنی
‫نیاز به آدم‌هایی دارم ‫که بتونم بهشون تکیه کنم
‫و وقتی مراکش رو ترک کردی ‫کجا میری؟
‫خب...
‫- نمی‌تونیم بهتون بگیم ‫- چرا؟
‫چون اونوقت همه می‌خوان ‫زودتر از ما برن اونجا
‫من جایی نمیرم
‫بهت پول میدم. شش ماه ‫هر چقدر که در آسیاب درآمد داری
‫آره. به علاوه، جایی ‫که میریم هر چی پیدا کنیم...
‫به طور منصفانه تا ‫آخرین نفر تقسیم میشه
‫آره، تقسیم منصفانه
‫خطرناکه؟
‫- نه ‫- شاید. نه. آره. شاید
‫یکم
‫اما وقتی چیزی که ‫دنبالشیم رو پیدا کنیم...
‫می‌تونیم هر کسی در ‫آسیابه رو استخدام کنیم، از جمله بابات
‫چی میگی؟
‫شانس یه بار در خونه‌تو میزنه. زود باش
‫زود باش
‫خونواده‌م اینجا بهم نیاز دارن ‫می‌دونی در کجاست
‫- نه، نه، نه. فیتز، متوجه نیستی ‫- فکر نکنم. نه
‫- شنیدی چی گفت ‫- باشه، شل...
‫- شانس یه بار در خونه‌تو میزنه ‫- باشه، زود باش، شل
‫- از اینجا برین! ‫- زود باش، بریم
‫بعد از کاری که باهامون ‫کرده میاد اینجا
‫آره. عجب جراتی داره...
‫میاد اینجا و یه فرصت ‫عالی بهت پیشنهاد میده
‫مگه الان ننداختی‌شون بیرون؟
‫جلوی مهمون کشوهای ‫کثیفت رو باز نمی‌کنی
‫و هر کسی از اون در میاد تو مهمونه...
‫همونطور که مامانت گفت
‫می‌خوای برگردم توی دامن مردی ‫که همه چی رو ازمون دزدید؟
‫پدرش بود که همه چی رو دزدید
‫و پسرشه که سعی ‫داره همه چیزو درست کنه
‫باورم نمیشه می‌خوای ‫این کار رو بکنم
‫می‌خوام فکر کنی، پسرم...
‫و نه با دل‌وروده‌ت ‫که در هم پیچیده
‫می‌خوام با سرت فکر کنی، ‫همونطوری که مامانت و من بهت یاد دادیم
‫اینجا چیزی برات نیست، پسرم
‫- کار نیست. هیچی... ‫- گفتی یه چیزی پیدا می‌کنیم
‫می‌خواستی چی بهت بگم؟
‫به اندازه‌ی کافی بد بود ‫که کشور به زانو دراومده بود..
‫اما حالا یه مرد سیاه...
‫برای یه روز کار درست ‫فقط باید تو دهنی بخوره
‫باید برگردیم تو
‫باید حقیقت رو بهش بگیم
‫فکر می‌کنی کمک می‌کنه؟ ‫بهتره هر دو با روپوش سفید بریم
‫بهش نیاز داریم، جورج
‫اگه قراره بیافته، می‌افته ‫وگرنه چه فایده‌ای داره؟
‫قبول می‌کنم
‫- اما پولمو از پیش می‌گیرم ‫- باشه
‫برای خونواده‌م، ‫در صورتی که اتفاقی بیافته
‫همه چی درست میشه، فیتز ‫بهت قول میدم
‫از پیش، همه‌ش
‫خب، چی می‌دونی؟
‫شاید بعد از این همه ‫چندان دیوونه نباشی
‫باشه
‫ممنون، خانم
‫خب...
‫از وقتی 12 سالم بود ‫پدرمو ندیدم
‫- مطمئنی؟ ‫- آره
‫باور کن
‫باورت کنم؟
‫چرا باورت کنم؟ ‫شهروند چندان نمونه‌ای نیستی
‫بابام قبل از اینکه سنم به ‫تمیز کردن باسنم برسه گذاشت رفت
‫پس هر چی که خیال می‌کنی هستم...
‫هیچ ربطی به اون نداره
‫فقط به تو آسیب نرسوند، می‌دونی؟
‫دوستم بود
‫بیشتر از اون. خونواده بود
‫هیچوقت فکر نمی‌کردم ‫به ما پشت کنه
‫اینطور که مامانم میگه، ‫تو بودی که بهش پشت کردی
‫واقعا؟
‫خب، همه دنیا رو ‫طوری می‌بینیم که می‌خوایم...
‫من طوری می‌بینمش که هست
‫باید باهاش حرف بزنم...
‫قبل از اینکه بیشتر از ‫این از کنترل خارج بشه
‫بهت که گفتم، نمی‌دونم کجاست
‫واقعا؟ خب، شاید اون چیز بدونه
‫فکر می‌کنی به فکر خودم نرسیده؟
‫منو سرگرم کن
‫ما رو پیش بابام ببر
‫بهت نیاز داشتم، شل، اینجا...
‫پیش من، تا اونا رو...
‫تا اونا مثل من ببینن
‫چه کار می‌کنی؟ ‫با رفیقت فرار می‌کنی
‫- باید درک کنی ‫- تمومه
‫پیدات نشد. رای‌گیری رو باختیم
‫شرکت رو می‌فروشن، ‫جلوی ضرر رو می‌گیرن
‫اگه خونه رو نگه داریم شانس اوردیم
‫مهم نیست
‫- شل... ‫- شرکت، مدیریت، هیچکدوم مهم نیست
‫- میشه تنها باشیم؟ ‫- آره
‫- لطفا ‫- بیرون منتظرم
‫والت، می‌دونم ‫از دستم ناراحتی
‫اما باید یه لحظه بهم گوش کنی، باشه؟
‫باشه. حرف بزن
‫وقتی در کانزاس بودم...
‫یه تجربه دیگه داشتم
‫اما یه چیزی دیدم
‫دیدم...
‫مختصاتی رو دیدم، ‫درست وسط اقیانوس اطلس
‫- مختصات؟ ‫- آره
‫برای چی؟
‫نمی‌دونم. نمی‌دونم. ‫اما یه چیزی اونجاس
‫چیزی که زندگی‌مونو عوض می‌کنه
‫- زندگی‌مون؟ ‫- آره
‫و می‌خوام باهام بیای. لطفا...
‫بهت نیاز دارم
‫چه حسی داره...
‫به برادرت نیاز داشته باشی؟
‫بیخیال. به حرفم گوش نمیدی
‫یه چیز ازت خواستم، شل، ‫که امروز اینجا باشی
‫- بهت نیاز داشتم... ‫- مهم نیست
‫هیچکدوم مهم نیست
‫برای من مهم بود
‫شلدون بهم گفت ‫چی بهش گفتی
‫یکم قوی بود، نه؟
‫باید از کسی می‌شنید...
‫که اهمیت میده
‫می‌دونی که اهمیت میدم
‫راستشو بخوای راه ‫جالبی برای نشون دادنش داری
‫صداقت همه چیزه، نه؟
‫باشه
‫می‌دونی، نمی‌تونی ‫به یکی اهمیت بدی...
‫که اینقدر بهت حسودیش میشه ‫که زیروروت می‌کنه
‫مریضه، جورج
‫و تو...
‫مدام به توهماتش پروبال میدی...
‫انگار یه تفریحه
‫سمپسون ساتیل لحظه‌ای ‫که پدرت افتاد مرد
‫- چی؟ ‫- چسبیدن بهش توهم توئه
‫و تو از نجات یه تجارت چی می‌دونی؟
‫هر چی که داری دو دستی بهت تقدیم شده
‫مرتیکه‌ی گستاخ...
‫مسئله نجات دادن آسیاب نیست، والت ‫مسئله نجات خودته!
‫شلدون فقط سعی داره ‫همین کار رو به روش خودش انجام بده
‫پس باورش می‌کنی؟
‫رویاهاشو
‫واقعا باور داری یه چیزی ‫وسط اقیانوس وجود داره؟
‫اصلا نمیدونم
‫فقط می‌دونم بهش نیاز داره
‫به این سفر برای ‫درمان شدن نیاز داره
‫شاید فقط اون نباشه
‫صبر کن. آروم باش ‫می‌خوای کجا برم؟
‫مراکش. فکر کنم ‫اونجا کشتی پیدا می‌کنیم
‫و والت قبول کرده؟
‫خب، والت اولش قبول نکرد. فکر ‫کردم که همه چیز از بین میره...
‫اما جورج یه ‫جوری راضیش کرد
‫نمی‌دونم بدون جورج چه کار می‌کردم
‫شلدون، بس کن. وایستا
‫گفتی همه چیز درست میشه
‫- گفتی که حالت خوبه ‫- خوبم
‫خوبم. همه‌ش واقعیه
‫خب، منو در...
‫رویاهات دیدی؟
‫- خب... ‫- اونجا بودم؟
‫نه، جین
‫بعد از اینکه جین ترکت کرد ‫چی فکر کردی؟ داستانت چی بود؟
‫یه مجازات بود...
‫برای اینکه به اندازه‌ی کافی خوب نبودم
‫- چنین حرفی بهت نزد، مگه نه؟ ‫- باشه، درک می‌کنم
‫اصول نمادی برای پسر خوبی بودنه ‫و نمی‌تونیم جلوی فقدان و تراژدی رو بگیریم
‫ساده‌لوح نیستم
‫اما؟
‫اما دنیا اصلا عادت نداشت ‫اینقدر بی‌رحم باشه
‫قبلا اینطوری بود که اگه نیازهای ‫بچه‌هات رو براورده می‌کردی، مشکلی نداشتن
‫از کشورت محافظت می‌کردی، ‫قهرمان صدات می‌کردن
‫دنیا همیشه بی‌نظم و ‫کثافت بوده، دوست من
‫اعتقادات توئه که ‫تو رو امیدوار نگه میداره
‫اگه خوب باشم، اتفاق‌های بد برای ‫من یا کسانی که دوست دارم نمی‌افته
‫یه سازه‌س که ‫مدتها پیش بوجود اوردی...
‫تا خودتو از واقعیت حفظ کنی
‫اما واقعیت همیشه برنده میشه...
‫مهم نیست تا چه حد ‫در برابرش مجهز شدیم
‫پس، چی میگی؟ تفاوتی ‫بین درست و غلط وجود نداره؟
‫که اخلاقیات یه جور برداشت ذهنیه؟
‫نه
‫دارم میگم در دنیایی ‫ساخته‌ی خودت وجود داری...
‫دنیای سیاه و سفید، خیر و شر
‫و در بیشتر موارد ازت محافظت کرده
‫اما؟
‫اما جلوی روش واقعی دنیا رو نمی‌گیره...
‫و اینکه اکثریت مردم ‫چطور درش زندگی می‌کنن...
‫در سایه‌های خاکستری
‫خب، متاسفانه باید ‫هفته‌ی آینده ادامه بدیم
‫باشه
‫ممنون، جک
‫گاهی حس می‌کنم فقط ‫می‌تونم با تو حرف بزنم
‫جالب نیست تنها ‫کسی که برای گرفتن توصیه پیشش میای...
‫مردیه که سعی کرده ‫به مدت 20 سال تو رو بکشه؟
‫راستش، جک، هیچکس ‫دیگه درکم نمی‌کنه
خب، همیشه میدونی کجا پیدام کنی