‫"زمان".
‫"فضا".
‫"واقعیت".
‫بیش از یک مسیر خطی‌ـست.
‫یک منشور از احتمالات بی‌انتهاست،
‫که یک انتخاب واحد می‌تواند ‫به واقعیت های نامحدود منشعب شود.
‫پدید آمدن دنیا های متناوت، ‫متفاوت با چیزی که می‌شناسید.
‫من "ناظر" هستم.
‫من راهنمای شما در این ‫جهان‌های نوین و وسیع هستم.
‫به دنبال من
‫به این سوال فکر کنید...
‫"چه می‌شد اگر؟"
‫هر داستانی شروعی داره،
‫ولی یک قدم از مسیر رو تغییر بدید،
‫و ممکنه در نهایت ‫به مقصد کاملا متفاوتی برسید.
‫« ولایت کُنر، افغانستان »
‫بی‌خیال، چیزی نیست. ‫بخندید، همینه!
‫اشکالی نداره با شما عکس بگیرم؟
‫خیر، اصلا هم نداره. ‫لطفا علامت هم نشون نده.
‫نه، نشون بده. شوخی کردم.
‫آره، صلح. من عاشق صلحم. ‫بدون صلح منم بی‌کار بودم.
‫برو چپ!
‫«جیمی»، با «استارک» بمون.
‫- وایسا، وایسا، یه اسلحه به من بده. ‫- همینجا بمون.
‫جدی میگم، ورود تماشایی بود.
‫ده حلقه قراره نیرو های بیشتری بفرسته. ‫باید زود بریم.
‫به روی چشم، ستوان... «کیلمانگر»؟ ‫اسمت کجاییه؟
‫- آلمانی؟ ‫- لقبه.
‫واقعا هم بهت میاد. ‫متوجه شدم قضیه چیه.
‫امروز بهت خوش می‌گذره؟
‫قهرمانان متولد نمی‌شوند، ‫در تاریکی جعل می‌شوند.
‫در نبرد شکل می‌گیرند.
‫با فداکاری تعریف می‌شوند.
‫و من هم... «آیرن‌من» هستم.
‫بدون اسارت سرنوشت ساز ‫«تونی استارک» در افغانستان...
‫دوران «آیرن‌من» هیچ‌وقت ‫قرار نبود برسد.
‫هرچند یک نفر نجات داده شد، ‫اما قهرمانی از دست رفت،
‫و به شخصیت منفی ‫فرصتی جدید داده شد.
‫آقای «استارک»، توی حمله آسیب دیدین؟
‫نه، ولی نوشیدنیم از دستم افتاد ‫که یه "مکالان 26" مشتی بود،
‫مطمئنم این یه جنایت جنگیه.
‫ببخشید، آقا. «هری ویتینگتون» هستم. ‫از روزنامه بریتیش پست.
‫از زمانی که توی افغانستان بودید ‫چیزی هم متوجه شدید؟
‫بله، اینکه هیچ‌وقت به جایی سفر نکنم ‫که چهار فصل نداشته باشه.
‫آقای «استارک»، این تجربه شمارو تغییر داده؟
‫خب، من دیدم آمریکایی های جوان توسط ‫سلاح‌هایی که من ساختم کشته شدن
‫سلاح‌هایی که برای محافظت از اونها بود. ‫و متوجه شدم که باید کارمون رو بهتر کنیم،
‫برای اونا بدتر بجنگیم، ‫و سلاح‌های بزرگتر بسازیم.
‫به همین دلیل من قراره ‫تک‌آور نیروی دریایی که جونم رو نجات داد،
‫آقای «اریک استیونز» رو بیارم،
‫به عنوان افسر ارشد ‫امنیتی جدید "صنایع استارک".
‫این دیگه خیلی چرت و پرته. ‫قرار بود به من ترفیع بده.
‫همینه! «تونی برگشته»!
‫ستوان. ستوان. ‫«کریستین اورهارت».
‫فکر کنم دیگه تمومه.
‫توی ولایت کُنر دقیقا ‫داشتید چی کار می‌کردید؟
‫منو نجات می‌داد دیگه. ‫بحث اینو که کردیم.
‫فقط عجیبه، چون درست روز حمله،
‫واحد اون چهارصد کیلومتر ‫با اونجا فاصله داشت.
‫اگه قصد داری بگی که ‫از این حمله خبر داشته...
‫درست میگه. من نقشه ترور ‫«تونی استارک» رو دادم
‫درحالی که مشغول یه عملیات مخفی ‫داخل ده حلقه بودم.
‫هی! هی! ‫اینم از این، بچه ها.
‫بهتره این مکالمه رو ادامه ندیم.
‫آره. آره، تو که خوشت میاد، مگه نه؟
‫چون تمام برنامه ها زیر سر مدیر عامل ارشد ‫صنایع استارک، «اوبدایا استین» بود.
‫«تونی»، من...
‫نمی‌دونم این بچه چی داره میگه.
‫بیا از اینجا بریم و حلش کنیم.
‫نه، نه، نگران اونش نباش. ‫با خودم رسید آوردم.
‫سوابق ارتباطی، مدارک بانکی، ‫سوابق تلفنی.
‫خودتون گوگل کنید. ‫همرو فرستادم توی اینترنت.
‫می‌دونستم.
‫«تونی»...
‫مرتیکه... حراست!
‫ای بابا.
‫کلا از این یارو خوشم نمیومد.
‫این تازه وارد رو ببین، مسلما بلده ‫چطوری برنامه جالب بسازه، نه؟
‫تروریست‌ها، مهاجمان شرکتی، ‫مدل های ماکسیم.
‫ارتباط اینها با هم چیه؟
‫- اومدن سراغ شاه. ‫- و خطا زدن.
‫همشو هم به تو مدیونم.
‫واسه همین می‌خوام بیست و چهاری ‫به عنوان مدیر ارشد جدید پیشم باشی.
‫صبر کن ببینم، داری بهش ‫کار «اوبدایا» رو میدی؟
‫لعنتی، نمی‌دونم آقای «استارک». ‫فکر کنم من بیشتر سرباز باشم.
‫واسه همینه که مو لا درزش نمیره. ‫من و تو، مثل «بوچ» و «ساندنس» می‌شیم.
‫- اونا آخر فیلم مُردن، «تونی». ‫- باشه، مثالم بد بود.
‫ته خط رو بهت بگم، من یه قاتل می‌خوام. ‫البته استعاره زدم.
‫ولی هی... یه قاتل لغوی ‫هم بد نیستا.
‫- به سلامتی قاتل‌ها. ‫- آره.
‫تو «بوچ» باش من «ساندنس». ‫همین اول مشخص کنیم.
‫خب، کلنل «رودز»، چی می‌تونید درمورد ‫این شوالیه درحال استتار بهمون بگید؟
‫فارغ‌التحصیل آناپولیس توی 19 سالگی. ‫یه سال بعدش ام.آی.تی.
‫از وقتی تک‌آور شده ‫اسمی واسه خودش در کرده،
‫به عنوان عضوی از یه جوخه مخفی ‫که تخصصش توی اهداف رده بالاست.
‫- تروخدا بگو منظورت توی لوله‌کشیه. ‫- ارتکاب قتل.
‫خدایا. خوشحالم توضیح خواستم.
‫تنها چیزی که می‌دونم اینه که ‫به عنوان یه بچه اوکلندی کارش خوبه.
‫آخه نگرانی خودت چیه، «پپر»؟ ‫به جز اون بخش قاتل بودنش.
‫کلی آدم میان و می‌خوان زندگی خودشونو ‫با «تونی استارک» دگرگون کنن،
‫و این شغل منه که دقیقا ‫متوجه بشم داستان واقعی چیه.
‫- این بار نظرت چیه؟ ‫- هیچی.
‫مشکل هم همینه. ‫هرکسی یه داستانی داره.
‫به «کندی‌لند» خوش اومدی. ‫هرچی اینجا هستو خودم ساختم.
‫خب، البته به جز "لمبو". ‫اون یه مدل سه‌بُعدیه.
‫وای پسر. تکنولوژی دافعه؟
‫سعی دارم جریکو رو به اندازه ‫یه سلاح قابل حمل کوچیک کنم.
‫لابد خیلی خفنه.
‫آروم باش، قاتل. ‫من که دشمن نیستم.
‫پدرت همیشه چی می‌گفت؟ ‫آها، آره.
‫"صلح یعنی اسلحه تو از ‫طرف مقابل بزرگتر باشه."
‫هی، مودب باش. ‫از دوستانه.
‫پدرم کلی خدمات ارائه داد. ‫تو چی؟
‫- با پدرت نزدیک بودی؟ ‫- نه.
‫اونم از دنیا رفت. ‫خشونت خیابونی.
‫اسلحه‌ها در دستان اشتباه. ‫کاش هیچ‌وقت شلیک نمی‌شدن.
‫واقعا. ولی بازم...
‫- ولش کن. ‫- چیه؟
‫مربوط به پایان‌نامه دکتری منه.
‫من یه ربات رزمی ‫خودکار طراحی کردم.
‫فکر می‌کردم بشه باهاش ‫سربازان انسانی رو منسوخ کرد.
‫ولی هیچ‌وقت ازش سر درنیاوردم.
‫چون قبلا منو نداشتی. بریم تو کارش.
‫بریم مشق شب علوم تورو انجام بدیم.
‫تو زندگی منو نجات دادی. ‫می‌خوام لطفت رو جبران کنم.
‫«جارویس»، پایگاه داده ‫ام.آی.تی پایان‌نامه دکتری رو بررسی کن.
‫- پروژه... ‫- "رهایی‌بخش".
‫بازار انتخاب عنوان رو خوب بلدی‌ها. ‫کارت درسته.
‫آه... طراحی جسورانه‌ایه.
‫چیه؟ من انیمه دوست دارم.
‫در بدترین حالت مجبور می‌شیم گرون‌ترین ‫اسباب بازی "گاندوم" رو درست کنیم.
‫«جارویس»، مورد رو توی انبار شروع کن.
‫سیم‌کشی اف.پی.وی می‌خواییم، ‫مدار نانو،
‫و یکم ودکای مشتی. ‫باز سردرد بعد مستی شروع شد.
‫خلبان انسانی، یعنی خطای انسانی. ‫ولی اگه «جارویس» پشت فرمون باشه،
‫ربات‌ها می‌تونن به محرک‌ها واکنش نشون بدن ‫و هیچ‌کس لازم نیست زحمتی بکشه.
‫آزمایش اول. ربات بدون سرنشین ‫"رهایی‌بخش" استارک، مدل اول. شروع.
‫اگه منفجر بشه یعنی شکست خوردیم.
‫خیلی‌خب، حالا اوضاع فقط داره.
‫بنظر می‌رسه پردازنده های ‫ربات‌های بدون سرنشین اورکلاک شدن.
‫می‌دونی، یه منبع انرژی دیگه لازم داریم.
‫هی. هی. اگه می‌تونستیم یه ‫راکتور قوس رو کوچیک کنیم...
‫- نه، منم اسکل شدما. ‫- ما به وایبرانیوم نیاز داریم.
‫با مواد درستش، می‌تونه به عنوان ‫یه انرژی پایدار عمل کنه.
‫آره، حالا شد یه فکری.
‫حیف شد پدران ما ‫همه اون فلز رو توی جنگ تموم کردن.
‫همش رو نکردن.
‫اینو از کجا گرفتی؟
‫این جور چیز ها ‫تو سراسر جهان زیاده.
‫فقط باید یاد بگیری ‫بیفتی دنبالش.
‫ممکنه آدمش رو داشته باشم.
‫«اولیس کلا»؟ نه «تونی»، ‫اصلا راه نداره.
‫درجواب مالیات های ‫پرداخت نشده منم اینو میگی؟
‫«تونی»، بهتره یادت بندازم،
‫صنایع استارک با دلالان اسلحه ‫توی بازار سیاه همکاری نمی‌کنه.
‫- راست میگه «تونی»، منم موافقم. ‫- صبر کن، چی شد؟
‫اگه اوضاع بد پیش بره، ‫سهامدار ها هم می‌پرن.
‫مگر اینکه با یه پوشش دیپلماتیک ‫جبرانش کنیم.
‫«رودی» رو می‌فرستیم، بفرما. ‫اونم جزو نیرو هواییه.
‫اون رابط نظامی شرکته. ‫ترتیب اینم داده شد.
‫فکر کنم این فکر خیلی خوبیه.
‫عالیه، با جون و دل کار کنید. ‫«پپ»، سفارشش رو بده.
‫« قبرستان ماشین‌ها » ‫« ساحل آفریقا »
‫گوسفند بیارید قربونی کنید.
‫مگه هر روز آمریکایی ها میان ‫که با من معامله کنن؟
‫نمی‌شه بدون کثافت‌کاری ‫جهان رو پاک نگه‌داشت.
‫اوه! خیلی قشنگ گفتی. ‫باید روی بالش بنویسیش.
‫اه! این یارو ساکت نمی‌شه.
‫بهش بگو می‌خوای محصول رو ببینی.
‫خب، درمورد اون وایبرانیوم؟
‫اوه، عجله داری، نه؟
‫می‌دونی چیه ‫بهرحال وقت تلف کردنه.
‫نیزه «دورا میلاژه».
‫ده میلیون دلار از بازار سیاه خریدمش. ‫می‌دونم یکم گرونه ولی...
‫بی‌خیال، «تونی» هرموقع میره ‫لاس وگاس ده میلیون خرج می‌کنه.
‫خوبه.
‫حالا که فهمیدم مرد معامله‌ای، ‫می‌تونیم بریم سراغ چیزای خوب.
‫آه...
‫اینارو از کجا پیدا کردی؟
‫اینجا چه خبره؟ بهمون نفوذ کردن.
‫پیداشون کنید و بیاریدشون.
‫«کیلمانگر»، تو هم می‌بینی؟ ‫«کیلمانگر»!
‫بخش چهار به بخش یک.
‫«کیلمانگر»، جواب بده. ‫اینو می‌بینی؟
‫دعوای ما با شما نیست، کلنل.
‫جدی؟ چون الآن یه جورایی ‫داری خلافش رو نشون میدی.
‫بذار وایبرانیوم رو برگردونم ‫به جایی که بهش تعلق داره.
‫شرمنده، چون... ‫از این خبرا نیست.
‫منم دلم نمی‌خواست اینطوری پیش بره.
‫«استارک» شوخی نمی‌کرد. ‫این اسلحه سانیک واقعا خفنه.
‫ولی این...
‫- این چیزیه که حال میده. ‫- «اریک»، چرا؟
‫سوال بهتر اینه که چرا یونیفرم ‫ستمگران خودت رو پوشیدی.
‫واسشون بجنگی؟ واسون بمیری؟
‫پسر، باید جزوی از سیستم باشی ‫تا سیستم رو تغییر بدی.
‫نه، می‌تونی با خاک یکسانش کنی.
‫وای، وای، وای، من که اصلا قصد ندارم ‫با تو شطرنج بازی کنم، دوست من.
‫من خبر فروش رو به گوش ‫سگ‌های جنگی واکاندایی دادم.
‫و دقیقا همونطوری شد ‫که تو پیش‌بینی کرده بودی.
‫بهتره محصول رو آماده کنی. ‫«دورا» زودی می‌رسه اینجا.
‫تا زمانی که منابع ما غارت شده، ‫ما بی‌کار نخواهیم نشست،
‫مردم ما به دست امپریالیست‌های ‫آمریکایی کشته شدند.
‫هی، «تونی»، ‫واست سوغاتی آوردم.
‫چی؟ شکلات‌های توبلرون ‫که توی فرودگاه می‌فروشن؟
‫پس خبر هارو دیدی.
‫یکی از خودمون رو از دست دادیم. ‫باید به دنیا نشون بدیم رئیس کیه.
‫و رئیس دقیقا کیه، ستوان؟
‫آخرین بار اسم تورو ‫روی ساختمون دیدم.
‫و اسم روی مدارک، ‫مسلما اونو هم دیدی.
‫ولی همه چیزو ندیدی.
‫یه نصیحتی می‌کنم، هیچ‌وقت سعی نکن ‫«جارویس» رو گول بزنی. همه چیزو می‌بینه.
‫بجنب دیگه، پلیس خبر کن. ‫قرار نیست به داد تو برسن.
‫آره ولی پلیس کارش قانونه. ‫اما من عدالت می‌خوام.
‫تو؟ تو که توی عمرت ‫دست رو مورچه هم بلند نکردی.
‫می‌خوای به «پپر» بگی بیاد منو بکشه؟
‫آره، احتمالا نه. نیازی هم نیست. ‫اون حلقه‌ای که دادی رو به کار گرفتم.
‫راست می‌گفتی، وایبرانیوم ‫خیلی خوب کار می‌کنه.
‫نظرت چیه؟ به سلامتی قاتل‌ها؟
‫ای وای، دستت رو خوند، مگه نه؟
‫یادت رفته خودت طراحیش کردی؟ ‫حرکت های تو حرکت های اونم هست.
‫پس گمونم باید بداهه بازی کنم.
‫اول و آخر باید اینطوری می‌شد. ‫باورت بشه یا نه، «تونی»،
‫واقعا امیدوار بودم ‫که تو موفق نشی.
‫یه لحظه فکر کردم واقعا قراره ‫من و تو کنار هم با دنیا بجنگیم.
‫جناح های من و تو یکی نیست، «تونی».
‫دو تا یتیم عشق ابزار که... ‫سعی می‌کنن راه پدرانشون رو انجام بدن؟
‫بنظر من که یکیه.
‫فرق بین من و تو...
‫اینه که تو نمی‌تونی ‫فرق بین من و خودت رو ببینی.
‫نیزه وایبرانیوم. از واکاندا اومده. ‫با یه ضربه کار رو ساخته.
‫واکاندایی‌ها می‌خوان یه پیغامی بفرستن.
‫پیغام ظریفی هم نیست.
‫چطوری تونستن از حراست بگذرن؟
‫برنامه «جارویس» پاک شده بود. ‫مثل آب خوردن.
‫سعی داری چی بگی، «پپر»؟
‫نمی‌دونم واقعا، سه تا قتل توی دو روز ‫و یه نفر که در مرکز قضیه‌ست؟
‫داری با یه افسر والا رتبه حرف می‌زنی.
‫مشکلی نیست، ژنرال. ‫به خانم سخت نگیر.
‫اون و «تونی» خیلی صمیمی بودن.
‫حرکت بعدی چیه؟
‫اونا جنگ می‌خوان، ‫ما هم همینو بهشون میدیم.
‫ربات‌های بدون سرنشین رو تولید کن.
‫تند نرو، این یه بودجه اختصاصی ‫چند میلیارد دلاری لازم داره.
‫لازمه با هیئت مدیره مشورت بشه.
‫اتحاد میهن پرستانه ‫خودش جوابش رو میده.
‫بدین وسیله ارتش آمریکا اختیار ‫تمام دارایی صنایع استارک رو در دست می‌گیره.
‫لابد شوخیت گرفته.
‫هیچ‌کس تا حالا بهم نگفته ‫که شوخی می‌کنم، خانم «پاتز».
‫ما توی جنگیم. ‫شما از الآن برای من کار می‌کنید.
‫تبریک میگم، ستوان. شما همین الآن ‫دستاورد جنگی قرن 21 رو ساختین.
‫همینه!
‫آره! آره! آره!
‫خوشحالم می‌بینم وایبرانیوم من ‫ازش به خوبی استفاده شده.
‫آره، منم تازه کارم شروع شده. ‫می‌خوای یه چرخی بزنیم؟
‫- داری میگی همینه؟ ‫- واکاندایی‌ها پر از غافلگیری هستن.
‫واکاندا.
‫پیداش کردم، بابا.
‫هی، هی، پسر! ‫بیا، بهتره عجله کنیم.
‫نمی‌خوام یهویی با یکی از این
‫نیزه ها رو به رو بشم. ‫خودت که می‌گیری یعنی چی.
‫یه مشت وحشی.
‫همونطور که گفتی، واکاندایی‌ها ‫پر غافلگیری هستن.
‫من با یه هدیه اومدم. ‫و پیشنهاد عدالت دارم.
‫چرا که من «ان‌جاداکا» هستم. ‫پسر پرنس «ان‌جوبو».
‫معنی این کار ها چیه؟
‫«ان‌جوبو» که فرزندی نداشت!
‫به ما اینطور گفته شده. ‫یعنی من گفتم.
‫ما وسط جنگ هستیم.
‫اونم همچنان یک سرباز آمریکاییه. ‫از مردم ما چی می‌دونه؟
‫اونا مردم من هم هستن، دختر عمو.
‫من مردی رو واستون آوردم ‫که وایبرانیوم رو دزدیده بود.
‫و مردم شما رو برای اثبات ‫وفاداری من به واکاندا کشت.
‫چشم‌های پدرت رو داری.
‫درمورد تو واسم داستان‌هایی می‌گفت.
‫درمورد تماشای غروب خورشید روی ‫کوه باشنگا... با برادرش.
‫منم همون داستان‌هارو ‫برای پسر خودم تعریف کردم.
‫کل عمرم دنبال خونه‌ام بودم.
‫حالا در آرامش باش، برادر زاده.
‫ولی وقتی برای آرامش نیست، عمو. ‫جنگ شروع شده.
‫ربات‌ها از آلیاژ وایبرانیوم ساخته شدن.
‫درست مثل سلاح‌های شما. ‫تقریبا غیرقابل تخریب.
‫بی‌خیال، توسط آمریکایی ها ساخته شدن. ‫تا ظهر نشده کارش تمومه.
‫انقدر هم آسون نیست.
‫ربات‌ها از طریق ماتریس کندو عمل می‌کنن،
‫برای به حداکثر رسوندن کارآیی استراتژی ‫با همدیگه ارتباط برقرار می‌کنن.
‫پس چطوری از شبکه قطعشون کنیم؟
‫می‌ذاریم از حفاظ‌های ما رد بشن.
‫تداخل الکترومغناطیسی مانع ‫ارتباط ماهواره‌ای می‌شه.
‫داری میگی پای ربات‌های قاتل رو ‫به داخل شهر باز کنیم؟
‫این تنها راهیه که می‌شه باهاش ‫«جارویس» رو جدا کرد.
‫بعدش نابودشون می‌کنیم.
‫آمریکایی‌ها قرار نیست هیچ ‫وایبرانیومی برای بازسازی داشته باشن.
‫چرا باید جون مردم خودمون رو ‫بدیم دست تو؟
‫من می‌دونم چه حسی داره ‫که یکی رو ازت بگیرن،
‫و اگه من فرصت انتقام پدرم رو داشتم، ‫اصلا درنگ نمی‌کردم.
‫این مردم پسر تورو کشتن.
‫حتی اگه احتمالی باشه که حرف من درسته، ‫ارزش خطر کردن نداره؟
‫نظر تو چیه، ژنرال؟
‫برای «تی‌چالا»!
‫ییبامبه! ییبامبه! ییبامبه!
‫« مرکز فرماندهی ربات‌های بدون سرنشین » ‫« نوادا »
‫وضعیت چیه، آقایون؟
‫تمام سیستم‌ها آماده هستن، ژنرال. ‫ربات‌هارو می‌فرستیم داخل.
‫پایتخت واکاندایی‌ها اینجاست؟
‫- موقعیت مکانی رو تأیید کن. ‫- قربان، همه ربات‌ها آماده هستن.
‫وقتشه.
‫درموردش خوب فکر کردی، بابا؟ ‫سرنوشت مارو بدی دست این... غریبه؟
‫جزوی از خانواده‌ست.
‫حفاظ رو باز کنید.
‫واکاندا. پس شایعات واقعیت داشتن.
‫قدرت واقعی ارتش آمریکا رو نشون بدید.
‫عمو؟
‫حفاظ رو ببندید.
‫- چه خبر شده؟ ‫- یه جور تداخل پیش اومده.
‫همه ربات‌ها خاموش شدن.
‫آره، خودم می‌بینم. ‫دوباره راهش بندازید!
‫کار می‌کنه! ‫درست می‌گفتی.
‫ممنونم، برادر زاده.
‫تو باعث افتخار هم پدرت، ‫و هم عموت هستی.
‫فقط می‌خواستم به واکاندا خدمت کنم.
‫بیشتر ترجیح میدم امشب بیای ‫و با من جشن بگیری.
‫هرچند مسیر زندگی ‫تورو از ما گرفت،
‫تو همیشه توی واکاندا یه خونه داری.
‫شاید یکم بیشتر از اینا بخوام.
‫این امکان نداره.
‫باید ارتباط ربات‌ها قطع شده باشه.
‫«تونی استارک»، حتما اون ‫یه فرستنده پشتیبان ساخته.
‫چرا باید اینکارو بکنه؟
‫اون مرد یه آدم پلید بود. ‫به هیچ‌کس اعتماد نداشت.
‫حمله!
‫واکاندا تا ابد!
‫برای «تی‌چالا»!
‫ییبامبه! ییبامبه! ییبامبه!
‫اون چیزیه که انتظارش رو داشتی؟
‫حتی بیشتر هم هست.
‫فقط کاش می‌تونستیم با برادران ‫و خواهرانمون تقسیمش کنیم.
‫آرزوی پدرت هم همین بود.
‫شاید برای همین «باست» ‫تورو به ما برگردوند.
‫اعلیحضرت، من خدمتگزار ‫متعهد به واکاندا هستم.
‫بذارید در خدمت شما باشم.
‫با این گیاه، تو تبدیل به ‫پلنگ سیاه بعدی می‌شی.
‫ارزشش رو داشت،
‫پسرعمو؟
‫آره، کاری که لازم بود رو کردم.
‫واسه چی؟ تاج و تخت؟
‫برای انتقام. برای پدرم.
‫برای تمام برادران و خواهران من ‫که تحت ظلم بودن،
‫و تو هم تکیه دادی و نگاه کردی.
‫اعتقاد تو اینه که درمان عذاب انسانی، ‫عذاب بیشتره.
‫درمانش قدرته. و حالا من دارمش.
‫چون تو دزدیدیش.
‫قدرتی که به دست نیامده باشه، ‫ممکنه خیلی ناپایدار باشه، پسر عمو.
‫درنهایت بهترین چیزت رو ازت می‌گیره.
‫یا از خودت، یا از ما.
‫ناوشکن ها ساحل آفریقا رو دور زدن.
‫می‌خوام همه موشک‌های جریکو ‫تا 0600 حاضر و آماده باشن.
‫- بله، قربان. ‫- با کمال احترام، قربان،
‫ولی آیا یکم برای شلیک به جایی
‫که اکثر آمریکایی ها جایگاهش رو ‫روی نقشه بلد نیستن زیاده روی نیست؟
‫تا فردا، نیازی هم بهش ندارن.
‫چی... تو چطوری اومدی اینجا؟
‫اومدم کمک کنم، خانم «پاتز».
‫می‌دونستم. اون «تونی» رو کشت.
‫و برادرت رو؟ این چطوری به دستت رسید؟
‫آقای «استارک» نابغه بود، ‫ولی تنها نابغه نبود.
‫مثل اینکه ما یه دشمن مشترک داریم.
‫متأسفانه، جناح های ما ‫مایل نیستن این مسئله رو ببینن.
‫خب، پس بیا با هم روشنشون کنیم.
‫قهرمان ها واقعا از بین نمی‌روند.
‫آنها نامیرا هستند.
‫تا زمانی که کسانی هستند ‫تا به جنگیدن ادامه بدهند.